Qəzəl 233

عاقل دانا بیاب آیت سحر مبینچشم خرد باز کن در رخ یارم ببین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 234

ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چینبستد از ملکت روم وز حبش لشکر چین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 235

ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنینسرو اگر گویم قدت را، راستی هست آن چنین

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 236

عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 238

آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار اوباشد که اندازد نظر در آینه رخسار او

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 239

زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 240

نگارا بی‌سر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمی‌خواهد دل و جانم، به جان تو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 241

عاشقم بر قامت رعنای توحسن می‌بارد ز سر تا پای تو

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 242

دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابروتعالی الله از آن چشمان، جلال الله از آن ابرو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 243

دویی شرک است از آن بگذر، موحد باش و یکتا شووجود ما سوی الله را به لا بگذار و الا شو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 244

در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟تا بر سر ویرانها چون کوف زند «کو کو»

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 245

ای جان عاشق از لب جانان ندا شنوآواز «ارجعی » به جهان بقا شنو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 246

با غیر مگو حالم، کاغیار نداند بهپروانه آن شمعم، گر نار نداند به

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 247

باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 248

ای خیال چشم مستت خون صهبا ریختهزلف مشکین تو را سرهاش در پا ریخته

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 249

ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 250

ای بر گل عذارت ریحان تر نوشتهوز مشک سوده نسخی بر گلشکر نوشته

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 251

ای نوبت جمال تو در ملک جان زدهحسن رخ تو گوی «لمن » در جهان زده

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 252

ای رخ ماه پیکرت شاهد بر پری زدهحسن تو در جهان جان تخت سکندری زده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 253

ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 254

ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمدهوی خم ابروت ما اوحی و اوحی آمده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 255

دلیل ما شد آن ساقی به دارالعیش میخانهبیا گر آرزومندی به جام لعل جانانه

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 256

منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانهچو از اغیار ببریدم شدم با یار همخانه

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 258

ای ماه من چرا ستم از سر گرفته‌ایوز من چه دیده‌ای که نظر برگرفته‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.