Qəzəl 64

هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 65

ای سایه الهی ظل همای زلفتجانها اسیر چشمت، سرها فدای زلفت

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 67

ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 69

سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 70

می روم با درد و حسرت از دیارت، خیر باددل به خدمت می گذارم یادگارت خیر باد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 71

رفتم اینک از سر کوی تو ای جان! خیر بادزحمتی گر بود کردم بر تو آسان خیر باد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 72

ز بند زلف تو جان مرا نجات مباددل مرا نفسی بی رخت حیات مباد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 73

تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 74

تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاداز پرده بسی راز نهانی به در افتاد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 75

کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 76

دست قدرت بر عذارت خال مشکین تا نهادجان فتاد از غم بر آتش، دل بر آن سودا نهاد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 79

گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 80

شمع رویت صفت نور تجلی داردبوی جان پرور زلفت دم عیسی دارد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 81

احوال درد ما بر درمان که می‌برد؟وین تشنه را به چشمه حیوان که می‌برد؟

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 83

دلدار ما به عهد محبت وفا نکرددل برد و رفت و هیچ دگر یاد ما نکرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 85

از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کردگله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 86

قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آوردیا هوایی کز نسیم طره یار آورد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 87

دل از عشق پری‌رویان دل من برنمی‌گیردمده پند من ای ناصح که با من درنمی‌گیرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 88

گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 89

دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 90

مشتاق گل از سرزنش خار نترسدجویان رخ یار ز اغیار نترسد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 92

ز تو چشم وفا داریم و هیهات این کجا باشدتمنای محال است این که خوبان را وفا باشد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 93

اگر گویم که مهر و مه، ز رخسارت حیا باشدوگر گویم که انسانی، مرا شرم از خدا باشد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 94

مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.