Hikmət və nəsihət
ز بحر عشق تو هر قطره ای چو دریاییستبکوی وصل تو هر پشه ای چو عنقاییست
Qəzəl 200هرکجا در دو جهان عاشق روشن راییستدر سودای دلش از غم او سوداییست
Qəzəl 252تا به کی خاطر من واله و شیدا باشد؟در بیابان غمت بی سر و بی پا باشد؟
Qəzəl 253در قیامت همه کس طالب و جویا باشددل ما طالب این قدر معلا باشد
Qəzəl 279امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمدشادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد
Qəzəl 315ساقیا،نور صبح روی نمودباده در جام کن به نغمه عود
Qəzəl 322کسی که شیوه حکمت گرفت گوی ربودبه حکمتست حکایت،نه کار سعی و جهود
Qəzəl 397دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش
Qəzəl 444جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارمخلاصی نبست جانم را، که عشقی در کمین دارم
Qəzəl 455مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیممی رسد باده صافی ز کرمهای کریم
Qəzəl 456میان آتش سوزان علم فراخته ایمسعادت دو جهان در ادب شناخته ایم
Qəzəl 471غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم
Qəzəl 479ما نه امروزست کز عشق و ولا دم می زنیمسالها شد کین منادی را بعالم می زنیم
Qəzəl 513حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جانزهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!
Qəzəl 529مقررست و معین بحجت و برهانکه: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان
Qəzəl 546جگر گرمست و آهم سرد و دل خونخرد آشفته و جان مست و مجنون
Qəzəl 548ما را هوای باده نابست در دروناین خاطر از درونه ما کی شود برون؟
Qəzəl 592بیا ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانهنمی دانم چه می گویم، که عقلم گشت دیوانه
Qəzəl 619مرا از پرتو روی تو هر لمعه است دیداریمرا از لمعه روی تو هر لمعه است انواری
Qəzəl 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟
Qəzəl 641هله! ای جان گرامی، ز کجایی و چه نامی؟مُحْیی جان و جهان، ماحی آثار ظلامی
Qəzəl 664هله! ای یار گرانمایه،سبک روح جهانینظر لطف تو مستبشر ابواب معانی
Qitə 10مرا علم ازل در سینه دادندعجب علمی ولی درسی ندادند
Rübai 13یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :هان!تانکنی به مهرورزی پیوند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.