Kədərli
چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من
Qəzəl 138ز کمان ابروی دلنشین، چو خدنگ غمزه رها کنیسزد ار به تیر بهای او، دو هزار خون به خطا کنی
Qəzəl 139نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییریبسازم من بخویت هین بکش زارم بشمشیری
Rübai 3ترکی که ز خون خیره پروا نکنداز آه ستم کشان محابا نکند
Ənisül-arifin, 25آن همایون طایر فرخنده فالروح انسانی،انیس ذوالجلال
Ənisül-arifin, 28بود یک پروانه شوریده حالجان شیرین کرده بر آتش حلال
Ənisül-arifin, 30گفت با شمع آتش سوزان برازکای به طول و عرض خود وامانده باز
Ənisül-arifin, 31ابلهی را علت درد شکمکرد عاجز هفته ای، یا بیش و کم
Qəzəl 7بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریافریاد عشق زد که: منم عاشق خدا
Qəzəl 24نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما راکزین درگاه می رانند دایم دربدر ما را
Qəzəl 25هر صبحدم پیغام خود گویم به زاری باد راتا عرض حال دل کند آن سرو حوریزاد را
Qəzəl 32هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!
Qəzəl 34از حد گذشت قصه درد نهان ماترسم که ناله فاش کند راز جان ما
Qəzəl 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانهاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها
Qəzəl 47«لن ترانی » می رسد از طور موسی را جوابچون خطاب از دوست آید سر بنه، گردن متاب
Qəzəl 59گر زاهدست جانم، اگر رند می پرستبا روی تست روی دلم، هر کجا که هست
Qəzəl 71ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاستهزار شکر که دل در مقام صبر و رضاست
Qəzəl 79در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟یک دل که ایمنست ز غم در جهان کجاست؟
Qəzəl 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست
Qəzəl 81مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماستاین کار اگر برآید، پس کار کار ماست
Qəzəl 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Qəzəl 90دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست
Qəzəl 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست
Qəzəl 102بگذار ره صومعه، کان دور و درازستبنشین بدر میکده، کان خانه رازست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.