Qəzəl 2722

غفلت دل از شراب ناب افزون می شودناروایی در متاع از آب افزون می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2748

ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2782

چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟گاه گاهی مصرعی هم می توان از ما شنید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2793

دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2803

مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2807

کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟به تحقیق خبر تا چند در هر بیخبر پیچد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2828

کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟کسی تا چند بی لنگر درین دریای خون گردد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2840

سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گرددکه چون پرگار گرد نقطه‌ای صدبار می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2860

دل صد پاره زان گرد می گلفام می گرددکه این اوراق را شیرازه خط جام می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2883

چمن‌پیرا نه گل را دسته در گلزار می‌بنددکه گل در روزگار حسن او زنار می‌بندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2896

تماشای بتان از چشم خون بسیار می‌آردنگاه گرم آخر آه آتشبار می‌آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2921

لب خوش بوسه ای در تنگنای حیرتم داردمیان نازکی در پیچ و تاب غیرتم دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2924

چه غم دیوانه ما از گزند آسمان دارد؟که نیل چشم زخم از جای سنگ کودکان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2927

مرا فکر غریب آواره دایم از وطن داردکه از نازک خیالان اینقدر درد سخن دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2935

سر شوریده من هر نفس صد آرزو داردزهی ساقی که چندین رنگ می در یک کدو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2939

دل بی دست و پا چون آه سوزان را نگه دارد؟چسان مشت خسی این برق جولان را نگه دارد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2952

هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی داردکه پروای لب خشک صدف گوهر نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 297

می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ماداغ دارد جام جم را کاسه زانوی ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2984

غباری از بیابان جنون بالا نمی گیردکه دل از سینه لیلی ره صحرا نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2988

فسون صبر در دل‌های پرخون در نمی‌گیردچو دریا بیکران افتد به خود لنگر نمی‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2990

دل آزاده را هرگز غم عالم نمی‌گیردمسیحا را کمند رشتهٔ مریم نمی‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3003

محبت سنگ خارا را ز اهل درد می سازدتجلی کوه را مجنون صحرا گرد می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3023

دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزدچراغ خانه ما در برون بیش از درون سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3026

خمار می مرا در گوشه میخانه می‌سوزدشراب من چو داغ لاله در پیمانه می‌سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.