Qəzəl 3858

فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشدصفای روی زمین در صفای دل باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3863

مرا امید نشاط از سپهر چون باشدکه ماه عید در او نعل واژگون باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3902

چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3928

ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 393

ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3949

ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلندنشد ز سوختگی دود ازین کباب بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3953

به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهندقبول داغ محبت به هر جگر ندهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3954

Sən fikir vermə mənim ahıma, ey nazlı nigar,Ud yanar odda, nə tüstü, nə də ki, nalə çıxar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3964

اگر چه دیده به خواب از صدای آب رودمرا ز قلقل مینا ز دیده خواب رود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3966

به گریه نقطه خال تو از نظر نرودکه داغ لاله به خونابه جگر نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3967

به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3973

دل فسرده ز داغ آتشین عذار شودکه سنگ دیده ور از خرده شرارشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3983

ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3984

خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3993

عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4001

ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4030

کنون که ناخن تدبیر من شکسته دمیدز چشم آبله ام خار دسته دسته دمید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4036

کجا ز سینه من غم شراب می‌شویدچه زنگ از دل آیینه آب می‌شوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4037

اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4051

از بهر دل چه رنج عبث سینه می بردآیینه دان چه فیض ز آیینه می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4057

زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4064

خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکردآواره خویش را به هوای گهر نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4066

هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.