Kədərli
از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد
Qəzəl 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد
Qəzəl 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد
Qəzəl 4351دل راه در آن زلف گرهگیر ندارددیوانه ما طالع زنجیر ندارد
Qəzəl 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد
Qəzəl 4356آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد
Qəzəl 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد
Qəzəl 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد
Qəzəl 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد
Qəzəl 4380نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد
Qəzəl 4384از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد
Qəzəl 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد
Qəzəl 4404جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند
Qəzəl 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند
Qəzəl 4421Ol vaxt ki, evim səhra kimi sadə yer idi,Hər dalğa gözümdə, elə bil, balu pər idi.
Qəzəl 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود
Qəzəl 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید
Qəzəl 4430تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید
Qəzəl 4432کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید
Qəzəl 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید
Qəzəl 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید
Qəzəl 4449İmkanın vardısa, nadan ilə söhbət eləmə,Söz ki, bir ayinədir, sən onu zülmət eləmə.
Qəzəl 4462دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد
Qəzəl 4468در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.