Qəzəl 4338

از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4345

تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4351

دل راه در آن زلف گرهگیر ندارددیوانه ما طالع زنجیر ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4355

از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4356

آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4371

دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4372

دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4377

از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4380

نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4384

از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4399

تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4404

جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4414

تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4421

Ol vaxt ki, evim səhra kimi sadə yer idi,Hər dalğa gözümdə, elə bil, balu pər idi.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4422

گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4426

آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4430

تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4432

کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4439

لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4449

İmkanın vardısa, nadan ilə söhbət eləmə,Söz ki, bir ayinədir, sən onu zülmət eləmə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4462

دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4468

در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.