Qəzəl 4214

شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4233

توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4250

Meyi tök cama ki, gül soldu daha, lalə gedər,Bu nə karvandı ki, çöldə elə bil halə gedər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4251

کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4254

Arifin sözləri divanələrə etməz əsər,Necə divanədi o, qaçmasa səhraya əgər?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4265

Sinədən qalxan o ahlar dönər axırda ələmə,Sahibi-meydan olar sahib olan dərdə-qəmə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4266

در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4269

Kaş günəş üzlü o yar indi xiridarım ola,Gövhərəm, bir alanım, yaxşıca bazarım ola.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 427

خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین راکه سازد غنچه لب بسته کوته دست گلچین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 428

طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین رابکش بر روی اوراق خزان دست نگارین را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4287

از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4292

دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شودتا نقش هست آینه خلوت نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4297

در کوی عشق درد وبلا کم نمی شوداز باغ خلد برگ ونوا کم نمی شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4298

از خط گرفته آن مه تابان نمی شوداین مور بار دست سلیمان نمی شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4299

مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4301

یک بار رو به اهل وفا می توان نمودتعمیر کعبه دل ما می توان نمود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4306

گل داده هرزه نالی چمن دهدگوش گران سزای لب پر سخن دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4311

خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهدزان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4314

از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4316

از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4321

صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4324

هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4337

از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.