Kədərli
ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش
Qəzəl 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟
Qəzəl 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا
Qəzəl 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش
Qəzəl 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش
Qəzəl 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش
Qəzəl 5003لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش
Qəzəl 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش
Qəzəl 5032Zənn eyləmə, əks eyləyər hər yer təranəni,Münbit deyilsə torpaq əgər, səpmə danəni.
Qəzəl 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش
Qəzəl 507از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را
Qəzəl 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟
Qəzəl 5122در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع
Qəzəl 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Qəzəl 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع
Qəzəl 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Qəzəl 5140Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.
Qəzəl 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغکه خانه زاد بود عشق را وسیله داغ
Qəzəl 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ
Qəzəl 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Qəzəl 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا
Qəzəl 520Kuzətək meyxanadan özgə yerim yoxdu mənim.Hopmuşam torpağa, heç bir səfərim yoxdu mənim.
Qəzəl 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟
Qəzəl 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.