Qəzəl 5751

اگر به روی تو بار دگر نظاره کنمچو صبح زندگی خویش را دوباره کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5754

چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5771

چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریمبه دیده خار ز اندیشه خزان داریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5776

چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5784

در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5786

تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5787

هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5789

امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5791

تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5803

با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5806

چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5809

از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5817

دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5820

کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5831

کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5839

این سطرهای آه که هرجا نوشته‌ایماز روی آن دو زلف چلیپا نوشته‌ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5850

ما خیر باد لذت پرواز کرده ایمتعویذ بال چنگل شهباز کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5862

ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5865

تا واله نظاره آن ماهپاره ایماز خود پیاده ایم و به گردون سواره ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 587

به شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5880

ما همچو خار سلسله جنبان آتشیمسنگ فسان تیزی مژگان آتشیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5900

پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5903

وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5911

کو بخت که در میکده با یار نشینم؟در ماتم غمهای جگر خوار نشینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.