Qəzəl 5912

هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5929

سررشته مهر از می بیباک بریدیمبی دردسر از سلسله تاک بریدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5941

دلم سیاه شد از بس که برکتاب گذشتمکدام روز سیه بود کز شراب گذشتم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5954

سوخته جانم غم وسیله ندارمداغ دل لاله ام فتیله ندارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5961

چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5968

از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 599

چه غم ز آه من آن خط روح پرور را؟که برگریز نباشد بهار عنبر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6001

نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمی‌دهم جان همچو هندو از برای سوختن

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6004

چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6006

پیش اهل دل ادب منظور باید داشتنبا کمال قرب خود را دور باید داشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6020

حق گوهر چیست، آب و رنگ گوهر یافتننیست تحسینی سخن را بهتر از دریافتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6031

لشکر خط ملک حسنت را به هم خواهد زدنصفحه رخساره ات را خط قلم خواهد زدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6064

گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطندر غریبی نیست مکروهی به جز یاد وطن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6068

زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6087

Dost olub düşmənim ilə, onu şən eləmə,Bu yanan qəlbimi, kim söylədi, abad eləmə?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6092

آه گرمی هست دایم در دل بی تاب مننیست هرگز بی چراغی گوشه محراب من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6095

می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6096

هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6099

چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟تا به کی تلقین خون مرده باشد کار من؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6103

مغز را آشفته می سازد دل پر شور منپنبه برمی دارد از مینا می منصور من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6112

آه مظلوم است در بالا دوی ادراک مناز زبردستی به ساق عرش پیچد تاک من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.