Qəzəl 6364

چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 637

ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6384

غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویشدریوزه فروغ ز شمس و قمر مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6393

دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6395

چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6401

گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6402

آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 641

ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6421

گر محو ز خاطر شود اندیشه مردنممکن بود از دل غم صدساله ستردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6428

جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6447

دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 645

ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6452

هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 646

ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 650

اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6514

بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6518

زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6520

چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟که شد ز تنگدلی غنچه گلستان بی تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6531

میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6536

نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 654

به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.