Kədərli
چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن
Qəzəl 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را
Qəzəl 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویشدریوزه فروغ ز شمس و قمر مکن
Qəzəl 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من
Qəzəl 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من
Qəzəl 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من
Qəzəl 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من
Qəzəl 6402آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من
Qəzəl 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را
Qəzəl 6421گر محو ز خاطر شود اندیشه مردنممکن بود از دل غم صدساله ستردن
Qəzəl 6423خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن
Qəzəl 6428جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن
Qəzəl 6432از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من
Qəzəl 6447دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او
Qəzəl 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را
Qəzəl 6452هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او
Qəzəl 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Qəzəl 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا
Qəzəl 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو
Qəzəl 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو
Qəzəl 6520چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟که شد ز تنگدلی غنچه گلستان بی تو
Qəzəl 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او
Qəzəl 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو
Qəzəl 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.