Kədərli
چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زنبرون از پرده افلاک چون آه سحر می زن
Qəzəl 6216زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشنچراغ ماه را از شمع رویت پیش پا روشن
Qəzəl 6225به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کنچو صبح وصل خندانم ازین لطف نمایان کن
Qəzəl 6226سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن
Qəzəl 6230نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند منبه فریاد آورد دریای آتش را سپند من
Qəzəl 6236به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من
Qəzəl 6239ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان مننمک بر چشم سوزن می زند زخم نهان من
Qəzəl 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من
Qəzəl 6243اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من
Qəzəl 6248منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرونکه ریزد خون خود صیدی که آید از حرم بیرون
Qəzəl 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا
Qəzəl 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن
Qəzəl 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟
Qəzəl 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا
Qəzəl 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Qəzəl 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Qəzəl 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرونچون ازین شعه ستان خار غم آید بیرون؟
Qəzəl 6299غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرونبه گرستن گره از تاک نیاید بیرون
Qəzəl 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگانحذر کن از دل پر درد و دماغ سوختگان
Qəzəl 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Qəzəl 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Qəzəl 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را
Qəzəl 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره منامید هست که روشن شود ستاره من
Qəzəl 6353کسی که می نهد از حد خود قدم بیرونکبوتری است که می آید از حرم بیرون
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.