Qəzəl 762

داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 764

دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 770

آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 775

دل از قضا به دست رضا داده‌ایم ماعمریست تا رضا به قضا داده‌ایم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 786

روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 799

وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 804

اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 813

تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 830

چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 831

بی‌قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 833

از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 847

بی‌خودی رفتن است دل‌ها راهوش واماندن است دل‌ها را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 888

بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشبنفس در سینه ام چون خار در پیراهن است امشب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 905

Verərəm hər nəyimi, tanrı bilir, çün şəraba,Dərd dönüb nəşə olar, meyl elə bəzən şəraba.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 933

چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریختمی تواند از نگاهی رنگ صد میخانه ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 935

گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاستچون عصای موسوی در خوردن غم اژدهاست

Saib TəbriziQəzəl5 dəq
Qəzəl 940

شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاستشکر ارباب سخن باقی است تا عالم بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 942

از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 943

خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 945

از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 946

کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاستهمچو شمع کشته دودم از گریبان برنخاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.