Qəsidə 99

ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 101

تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 104

با درنگ از درد دل در بوستان دی داد رنگزرد و پرچین شد چو روی دردمندان با درنگ

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 105

کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 110

ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دلمشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 115

تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیلبر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 120

ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 121

ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بومنرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 126

هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 127

اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 131

الا ای ماه مشکین‌مو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 134

آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستانوان کجا محمود کرد او نیت هندوستان

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 138

ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمنروی تو ماهست و گرد ماه از انجم انجمن

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 144

بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 150

بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردینکنون می خوردن آئین دان و رامش کیش و شادی دین

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 158

حور حریر سینه کام روان حورانچشمم چو بحر دارد دل جایگاه بحران

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 160

دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جانآنکه بر دیدار او بسته است جان انس و جان

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 165

غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوانارغوان دارد شکفته بر منقش پرنیان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 168

گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 170

که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دل‌ها برده صد چندان

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 176

مهر جانان چون روان اندر تن من شد رواناز تنم بیرون نیامد مهر او جز با روان

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 177

نشاط دل کن و از لعل یار پروردینکه لاله و گل پرورد باد فروردین

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 178

هر آنچه هست نهان از منجمان جهانز رای روشن شاه زمانه نیست نهان

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 179

هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان

Qətran Təbrizi5 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.