Mədhiyyə
ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه
Qəsidə 185بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماهچراغ مجلس و شمع سرای و ماه سپاه
Qəsidə 186فغان من همه زان زلف تابدار سیاهکه گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه
Qəsidə 187آدینه و مهرگان و ماه نوبادند خجسته هر سه بر خسرو
Qəsidə 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای
Qəsidə 193ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتریسایبان آفتابی یا نقاب مشتری
Qəsidə 195ای میر بسان مصطفی بودیچون او ز همه بدی جدا بودی
Qəsidə 201دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی
Qəsidə 204روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانیما را ندهد هیچ کس از مشگ نشانی
Qəsidə 208کمر بستند بهر کین شه ترکان پیکاریهمه یک رو به خونخواری همه یکدل به جراری
Qəsidə 211نیازم ز گیتی به توست ای نیازیکه دل را امیدی و جان را نیازی
Tərcibənd 2هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد
Tərcibənd 3بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی
Tərcibənd 4سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شدکه هامون همچو گردون گشت و گردون همچو هامون شد
Qitə 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی رابایسته و شایسته بهی را و شهی را
Qitə 7اگر به بستان آسیب دید نار از سیببخانه باز پشیمان شده است از آسیب
Qitə 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
Qitə 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت
Qitə 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد استبملک اندر چو پرویز است و بد خواهش چو فرهاد است
Qitə 23ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست
Qitə 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه بادآفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد
Qitə 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد
Qitə 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد
Qitə 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.