Qasım Ənvar: Mey və meyxana
دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست
Qəzəl 115بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟
Qəzəl 120ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست
Qəzəl 121بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانستبگوش عقل چه گفتی، که مست و حیرانست
Qəzəl 126صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست
Qəzəl 127فروغ نور رخت آفتاب تابانستولی چه سود؟ که از چشم خلق پنهانست
Qəzəl 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست
Qəzəl 137برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست
Qəzəl 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست
Qəzəl 142عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست
Qəzəl 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست
Qəzəl 146قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست
Qəzəl 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست
Qəzəl 153زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستغافل مشو، ای دوست، که آن عین گناهست
Qəzəl 154مگو ز سختی این ره، چو دوست همراهستمجوی حیله درین ره، که یار آگاهست
Qəzəl 155هرچند اگر سرخ و سفیدست و سیاهستفی الجمله همه جام شرابات الهست
Qəzəl 158بکوی عاشقان بت خانه ای هستدر آنجا دلبر جانانه ای هست
Qəzəl 160براه پیر مغان رو، که راه سرمستیستخلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست
Qəzəl 163رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر صبح جبینت همه انوار تجلیست
Qəzəl 164طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیستنشان عشق نجستن نشان بی طلبیست
Qəzəl 169همه دردست درین واقعه، پس درمان چیست؟چاره کار من بیدل سرگردان چیست؟
Qəzəl 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟عجب آشفته ام، سامان من چیست؟
Qəzəl 171آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیستوآنکه رو بنمود و دل برد از میان پیداست کیست
Qəzəl 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.