Qasım Ənvar: Mey və meyxana
از ما خبر برید بدان عاشقان مست :پیمانه پر کنید، که پیمان ما شکست
Qəzəl 59گر زاهدست جانم، اگر رند می پرستبا روی تست روی دلم، هر کجا که هست
Qəzəl 61ای دوست، دلم راهوس باده حمراستزان باده حمرا که درو نور تجلاست
Qəzəl 62این همه موج بی کران ز چه خاست؟عشق با دست و جان ما دریاست
Qəzəl 63بآفتاب جمالت، که نور دیده ماستکه آفتاب جمالت ز ذرها پیداست
Qəzəl 65چون صبح سعادت ز جبین تو هویداستما را بتو صد گونه تولا و تمناست
Qəzəl 66چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداستذرات جهان را بولای تو تولاست
Qəzəl 68دوست در مجلس جان آمد و محفل آراستشیوها کرد که هرگز بصفت ناید راست
Qəzəl 71ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاستهزار شکر که دل در مقام صبر و رضاست
Qəzəl 78جان گنه کار است و مجرم، رحمت جانان کجاست؟قصه طغیان ز حد شد، سوره غفران کجاست؟
Qəzəl 79در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟یک دل که ایمنست ز غم در جهان کجاست؟
Qəzəl 82از لطف دوست سکه دولت بنام ماستاقبال یافتیم و سعادت غلام ماست
Qəzəl 84دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است
Qəzəl 87گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست
Qəzəl 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Qəzəl 90دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست
Qəzəl 92ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟بخت تو بلندست و زیانها همه سودست
Qəzəl 97هلاک عاشقان در انتظارستحیات صادقان با روی یارست
Qəzəl 106بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست
Qəzəl 107جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست
Qəzəl 108غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست
Qəzəl 109تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست
Qəzəl 110موسی صفتان را، که درین طور مقامستاز درد تو مستند گروهی ز دوا مست
Qəzəl 111خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.