Qasım Ənvar: Mey və meyxana
تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد
Qəzəl 241مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد
Qəzəl 242بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد
Qəzəl 247در ولای تو دلم حسن وفایی داردروی زیبای تو هر لحظه صفایی دارد
Qəzəl 248من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟آشفته و رسوای جهانم چه توان کرد؟
Qəzəl 251تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟
Qəzəl 256هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد
Qəzəl 257هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
Qəzəl 260مست و مستور ندیدیم و گر هم باشداین چنین نادره در ملک جهان کم باشد
Qəzəl 261مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشدجام جم راکه شنیدی دل آدم باشد
Qəzəl 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
Qəzəl 265گر دلم عید ترا لایق قربان باشداثر بخت نکو،غایت قرب آن باشد
Qəzəl 268بپیش درد من درمان چه باشد؟ز سر بگذر،سر و سامان چه باشد؟
Qəzəl 276باده از خم ارادت بسعادت آمدوقت ایمان شد و هنگام شهادت آمد
Qəzəl 278آن ماه دل افروز که رشک قمر آمددر پرده نهانست ولی پرده در آمد
Qəzəl 279امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمدشادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد
Qəzəl 280باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد
Qəzəl 281نهال دولتم را گل بر آمدقیامت شد،که گل بر منبر آمد
Qəzəl 282چشم بیدار مرا نوبت دیدار آمددوست از خلوت جان جانب بازار آمد
Qəzəl 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد
Qəzəl 291ازکف ساقی جان باده چو در جام آمدجان بیمار مرا وقت سر انجام آمد
Qəzəl 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند
Qəzəl 301عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند
Qəzəl 302اندرین دور، که مستان طریقت خوارندگرچه خوارند ولی خوشدل و برخوردارند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.