Qasım Ənvar: Mey və meyxana
میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست
Qəzəl 176حلقه بر در مزن، که بارت نیستخانه کمتر طلب، که جارت نیست
Qəzəl 180در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیستاز وهم درگذر، که درین گنج مار نیست
Qəzəl 181از تو به مقصود ره دور نیستگر دل و جان غافل و مغرور نیست
Qəzəl 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیستبیوصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست
Qəzəl 184عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیستپیش دوران طریقت این سخن مشهور نیست
Qəzəl 188بی جام عشق عیش دل ما تمام نیستفوزالنجات ما بجهان غیر جام نیست
Qəzəl 189پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیستباده صافی نوشد، اما رند درد آشام نیست
Qəzəl 190از دولت دیدار تو دل را غم جان نیستجان را ز غم عشق تو پروای جهان نیست
Qəzəl 195هرکه را نفی فراوان شد و اثباتی نیستگرچه بیناست، ولی صاحب مرآتی نیست
Qəzəl 201مرا با روی تو پیوسته روییستزیانی نی، که از وجه نکوییست
Qəzəl 202باغبانا، به جهان تخم نکو باید کاشتهم از آن جنس که میکاری بر باید داشت
Qəzəl 206چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت
Qəzəl 208ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفتعالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Qəzəl 211دیدمش دوش که سرمست و خرامان میرفتجام بر کف، طرف مجلس مستان میرفت
Qəzəl 213با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفتجز باده گل رنگ مصفا نتوان گفت
Qəzəl 219من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح
Qəzəl 220عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد
Qəzəl 224جام در پای صراحی سر نهادگریه ای میکرد از بهر رشاد
Qəzəl 229بنده پیر مغانیم، که جاویدان بادجاودان باد و سرش سبز و لبش خندان باد
Qəzəl 230حدم آن کس زند که بادم دادباده جام دل گشادم داد
Qəzəl 231ساقیم باده داد و بادم دادباده این بار مستزادم داد
Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.