Qasım Ənvar: Mey və meyxana
جانا، بجز از تو کس نداریموز لطف تو بس امیدواریم
Qəzəl 471غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم
Qəzəl 474ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیمگه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم
Qəzəl 475با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز خانه خمار فارغیم
Qəzəl 477لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم
Qəzəl 478ما و این عشق دل افروز، که جان در جانیمبا خود از عشق چه گوییم؟ که عین آنیم
Qəzəl 480تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟بی چون و چرا گویم: در وصف تو چون گویم
Qəzəl 481چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟در این میدان که سرگردان چو گویم
Qəzəl 488بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییممدام مست می چشم پر خمار توییم
Qəzəl 489بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟»گفتم: ای جان و جهان، هم بوالعلا، هم بوالحسن
Qəzəl 490به صلاح آمد از اوصاف خدای ذوالمننفس اماره آواره بیچاره من
Qəzəl 492دوش آن مه دو هفته من با هزار فنآمد بمیل صحبت مستان ذوالمنن
Qəzəl 493ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن
Qəzəl 494سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن
Qəzəl 496من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخنعاشقی باشی، یقین، از عاشقان ذوالمنن
Qəzəl 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
Qəzəl 499ای ساقی دل و جان، ای نور چشم اعیانما توبها شکستیم، جامی بیار پنهان
Qəzəl 501این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جانکه فدای قدمت باد همه جان و جهان
Qəzəl 502ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان
Qəzəl 503با هیچ رسید این صفت باده فروشاندایم ز سر سود شود مایه گریزان
Qəzəl 504بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهانظاهرست از همه اعیان و در اعیان پنهان
Qəzəl 505بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیرانیک جام به ز صد جم در بزم می پرستان
Qəzəl 506بقدر جام بود شور و حالت مستانهزار جان گرامی فدای رطل گران
Qəzəl 507بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردانازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.