Müfrəd 25

آن همی‌خواندم همی‌بوسیدمشدر سواد دیده می‌مالیدمش

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 26

همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 27

ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 28

ای سواد نامه‌ات نور سواد دیده‌امتازه جانی یافتم تا نامه‌ات را دیده‌ام

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 29

چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 30

حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 31

ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 32

هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 33

نه آن پیوند دارد با تو جانمکه آید وصف آن اندر بیانم

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 34

ره‌روان بستند بر فتراک ما را لاجرمپیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 35

نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 36

فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمتفتنه نگر که می‌کند فتنه فتنه‌بین من

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 37

ناز ز حد ببرده‌ای ای بت نازنین منراه جفا گزیده‌ای ای ز جهان گزین من

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 38

ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگینعمر شد و نمی‌رود نقش تو از نگین من

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 39

در سماع آمد بت خوبان چینآفتابی بر زمین در چرخ بین

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 40

من کیم باری که نامم بر زبان آورده‌اییا به نوک کلک در تصنیف نامم برده‌ای

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 41

ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان منبه جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 42

هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 43

از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 44

می‌نویسم پیش جانان نامه‌ایکاشکی من نامه خود بودمی

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 45

چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 46

برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارت‌های پنهانی

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 47

دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 48

چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی

Həmam Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.