Həmam Təbrizi: Qısa
آن همیخواندم همیبوسیدمشدر سواد دیده میمالیدمش
Müfrəd 26همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق
Müfrəd 27ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال
Müfrəd 28ای سواد نامهات نور سواد دیدهامتازه جانی یافتم تا نامهات را دیدهام
Müfrəd 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Müfrəd 30حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم
Müfrəd 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Müfrəd 32هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم
Müfrəd 33نه آن پیوند دارد با تو جانمکه آید وصف آن اندر بیانم
Müfrəd 34رهروان بستند بر فتراک ما را لاجرمپیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم
Müfrəd 35نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان
Müfrəd 36فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمتفتنه نگر که میکند فتنه فتنهبین من
Müfrəd 37ناز ز حد ببردهای ای بت نازنین منراه جفا گزیدهای ای ز جهان گزین من
Müfrəd 38ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگینعمر شد و نمیرود نقش تو از نگین من
Müfrəd 39در سماع آمد بت خوبان چینآفتابی بر زمین در چرخ بین
Müfrəd 40من کیم باری که نامم بر زبان آوردهاییا به نوک کلک در تصنیف نامم بردهای
Müfrəd 41ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان منبه جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی
Müfrəd 42هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی
Müfrəd 43از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری
Müfrəd 44مینویسم پیش جانان نامهایکاشکی من نامه خود بودمی
Müfrəd 45چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی
Müfrəd 46برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارتهای پنهانی
Müfrəd 47دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی
Müfrəd 48چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.