Həmam Təbrizi: Qısa
گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Rübai 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Rübai 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند
Rübai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Rübai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Rübai 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Rübai 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود
Rübai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rübai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Rübai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Rübai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Rübai 51نی حال دلم یکان یکان میگویدوان راز که داشتم نهان میگوید
Rübai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Rübai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Rübai 54شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Rübai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Rübai 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Rübai 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Rübai 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Rübai 59در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ
Rübai 60ای ماه چه قبهای ز قدرت عیوقاقبال چو عاشق است دادت معشوق
Rübai 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Rübai 62با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل
Rübai 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.