Həmam Təbrizi: Qısa
نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Qəzəl 112رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز
Qəzəl 121دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان میچکانید از لب چون شکرک
Qəzəl 143عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنمبه حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
Qəzəl 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Qəzəl 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Qəzəl 182گر دلم را اشتیاق روی یاران نیستیز آتش دل آب چشمم همچو باران نیستی
Qəzəl 210ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرینتری از زمان جوانی
Qəzəl 220گلستانی و ما مستان بوییچه باشد گر بیابم آرزویی
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Rübai 2جهدی بنما تا بشناسی حق راکانجا نخرند غلغل و بقبق را
Rübai 3ای هجر تو خون کرده جگر یاران رااز وصل تو شادی دل غمخواران را
Rübai 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Rübai 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب
Rübai 6زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب
Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Rübai 9ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Rübai 11ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است
Rübai 12در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است
Rübai 13چون دیدن آن سرو روان در خواب استپس ذوق دل و راحت جان در خواب است
Rübai 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Rübai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.