Həmam Təbrizi: Qısa
ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Rübai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Rübai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Rübai 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Rübai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Rübai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Rübai 22گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است
Rübai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Rübai 24تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست
Rübai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Rübai 26ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیستوز حسن تو ماه را یکی از صد نیست
Rübai 27ما را به امید زندگانی بگذشتدور از رویت دور جوانی بگذشت
Rübai 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Rübai 29چون زرد شد از رنج گل رعنایتشد رنج خجل ز روی شهرآرایت
Rübai 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Rübai 31ای عرصه تبریز زیانت مرسادآسیب زمان به مردمانت مرساد
Rübai 32این سنگ که از آب روان میگرددپیوسته بسان آسمان میگردد
Rübai 33بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد
Rübai 34زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد
Rübai 35زلفت که ز ماه تکیهگاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد
Rübai 36معشوق من امشبی وفایی داردکارم ز وصال او نوایی دارد
Rübai 37دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد
Rübai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Rübai 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.