Qısa
O axşam ki, könlüm mehmandır sənə,Elə bil bir cənnət bəxş olur mənə.
Rübai 162چون رایت حسن تو بر افلاک زنندعشاق تو آتش اندر املاک زنند
Rübai 163خاقانی ازین خانه و خوان غداربرخیز و به خانیان کلیدش بسپار
Rübai 164چرخ استر توسن جل سبز اندر برخاقانی ازین توسن بد دست حذر
Rübai 165Xaqani hünərə şanlı soltandı,Şam kimi o qızıl kürsüdə yandı.
Rübai 166خاقانی اگر یار نماید رخساررخسار چو زر به ناخنان خسته مدار
Rübai 167Ey Dimnə, düzümü yaman əyirsən,Əhməd Nəsr aslandır, Şətrəbə də mən.
Rübai 168Xaqani, uzaqlaş namərd adamdan,Həmişə mərdlərin yanında dolan!
Rübai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Rübai 170Bilirsən, nə üçün Qəffardır Allah?Yəni, əfv edəcək kim etsə günah.
Rübai 171دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
Rübai 172Odlara salma bu yazıq bədəni,Həyamı aparıb, xar etmə məni.
Rübai 173گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر
Rübai 174Ey fələk, ayımı səfərdən döndər,Qoy yolda fıkrini dəyişsin dilbər.
Rübai 175Ey hüsnü şəhərdə şöhrətli canan,Min aşiq vəslini arzular hər an.
Rübai 176Kim malü dövlətlə etsə iftixar,Şübhəsiz, nəzərdə hörmətsiz olar.
Rübai 177Tüstün öz bacandan çıxacaq bir gün,Quşun yuvasından ucacaq bir gün.
Rübai 178ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوزهجران تو شیر شرزه را گیرد بز
Rübai 179Ey fələk, vurmuşsan qəlbimə nəştər,Ey şənlik badəsin qıran hiyləgər.
Rübai 180Gecəni zülmət et saçınla, canan,Ey vüsal gecəsi, bitmə heç zaman!
Rübai 181Vüsalə pərdə çək gecə, ey qəmər!Ey fələk, pərdəmi yırtma, et həzər!
Rübai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
Rübai 183آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوزبا ماش به پای پیل جنگ است هنوز
Rübai 184Sarımsaq kimi ol - dərdlərə dərman,Qəlbinin oduyla soğantək odlan!
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.