Qısa
هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
Rübai 58دستارچه حسنی و جمالی داردوز نقش و نگار خط و خالی دارد
Rübai 59آن مه، که ز شعر زلف ذیلی داردهمچون دل من شیفته خیلی دارد
Rübai 60ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون بردنادیده ترا رخت دل ما چون برد؟
Rübai 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Rübai 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Rübai 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Rübai 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Rübai 65زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 3خداوندا، به ارواح بزرگانکه یوسف را نگه داری ز گرگان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 9غلامی میکنم تا زنده باشمبمیرم، همچنانت بنده باشم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 17چو بشنید این حدیث از هوش رفتهبیفتاد این سخن در گوش رفته
Məntiqül-üşşaq, fəsil 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 20دگر نوبت، چو باد نوبهاریبه عاشق برد بوی دوستداری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 23بگویم با تو سر سینهٔ خویشبپردازم غم دیرینهٔ خویش
Məntiqül-üşşaq, fəsil 24چو آن شیرین سخن این نامه بر خوانددر آن بیچارگی کردن فرو ماند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 25به قدر حسن خوبان دلفروزندچو خوبی بیش باشد، بیش سوزند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 27دل آن ماه نیز این فکر میکردکزان عاشق به خواری ذکر میکرد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 30نخواهم با تو پیوستن به یاریتو خواهی گریه میکن، خواه زاری
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.