Rübai 9

دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 10

قدش به درخت سرو می‌ماند راستزلفش به رسن، که پای بند دل ماست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 11

با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 12

جانا، تو به حسن اگر نلافی پیداستکندر دهنت موی شکافی پیداست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 13

کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟یا فکر به آن چونی و چندی که تراست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 14

جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 15

یارب، تو بدین قوت سهلی که مراستوین کوتهی مدت مهلی که مراست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 16

ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماستزاهد بودن موجب بدنامی ماست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 17

خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 18

از لعل تو کام دل و جان نتوان خواستفاشش نتوان گفت و نهان نتوان خواست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 19

در سینه ز دست دل جگر تابیهاستدر دیده ز تاب سینه بیخوابیهاست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 20

غافل مشو، ای دل، که نیازم با تستپوشیده هزارگونه رازم با تست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 21

خالی که به شیوه پای بست لب تستهمچون دلم آشفته و مست لب تست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 22

اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟وین هم که بگفتی و شنیدی هیچست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 23

آتش تپش از جان به تابم بردستدود از دل خستهٔ خرابم بر دست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 24

ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 25

زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 26

حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 27

ابر آن نکند که این جلب زن کردستببر آن نکند که این جلب زن کردست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 28

شاهی ز غلام خویش یاد آوردستما را به سلام خویش یاد آوردست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 29

کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدستتا در دل او مهر تو آتش نزدست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 30

رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرستبویی ز دو زلف مشکبارم بفرست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 31

زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشستقد تو اگر نشست، اگر خاست خوشست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 32

بر سبزه نشست می‌پرستان چه خوشست!بر گل نفس هزاردستان چه خوشست!

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.