Qısa
ای ماه، ز پیوستن من عار مدارپیوسته مرا به هجر بیدار مدار
Rübai 99دشمن گرو وصل ز من برد آخراو گشت بزرگ و من شدم خرد آخر
Rübai 100ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سربگریست فلک با دل تنگش بر سر
Rübai 101دست به نگار تو مرا کشت دگرآه! ار نشود وصل توام پشت دگر
Rübai 102آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگرو آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر
Rübai 103ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر
Rübai 104چون دوستی روی تو ورزم به نیازمگذار به دست دشمن دونم باز
Rübai 105کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز
Rübai 106گر جور کنی نیاورم دل ز تو بازور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز
Rübai 107بس شب که به روز بردم، ای شمع طرازباشد که شبی روز کنم با تو به راز
Rübai 108رفتم بر آن شمع چگل مست امروزگفتم که: مرا با تو سری هست امروز
Rübai 109ای داده به بازی دل من، جان را نیزعهدم ز جفا شکسته، پیمان را نیز
Rübai 110در عالم کج نهاد پر پیچ و خمشیک چیز طلب میکنم از بیش و کمش
Rübai 111زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایشبر دوش کشیدهای و برداشتهایش
Rübai 112تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Rübai 113چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق
Rübai 114خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک
Rübai 115اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ
Rübai 116ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگلالای ترا ز بدر و از لل ننگ
Rübai 117کرد از دل صافی برت این آب درنگتا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ
Rübai 118من خاک درم، تو آفتابی، ای دلنشگفت که بر سرم بتابی، ای دل
Rübai 119دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
Rübai 120کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل
Rübai 121ای کرده به خون دشمنان خارا لعلدر گوش سپر کرده فرمان تو نعل
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.