Qısa
ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Rübai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Rübai 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Rübai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Rübai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Rübai 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Rübai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Rübai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Rübai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Rübai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Rübai 148دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی
Rübai 149ای غم! تو فراق من گزینی گوییوی هجر! تو مهره باز چینی گویی
Qəzəl 1هجر تو یکباره زبونم گرفتدرد تو ز اندازه برونم گرفت
Qəzəl 2ای دیده در آن شکل و شمایل نظری کنگر زآنکه تو را آرزوی دیدن جانست
Qəzəl 4Vidaya olmadı imkan, gözəl yarımdan ayrıldım,Qəm ilə dərdə yar oldum, vəfadarımdan ayrıldım.
Qəzəl 5Canan eləməz heç vaxt, heç vaxt eləməz canan –Dərman bu qəmə bir dəm, bir dəm bu dəmə dərman.
Qəzəl 6بس کن از این روی نهان داشتندل ستدن قصد به جان داشتن
Qəzəl 9دایم در انتظارم، بی خواب و بی قرارمدیده به راه دارم گریان که تا کی آئی
Qəzəl 10عاجز شدن ای دوست ز ناز تو عجب نیستکین قاعده ناز تو جنگیست نه بازی
Rübai 1بد دوش چه، راز، با که، با یار مراپنهان ز که، از خصم، چه انکار مرا
Rübai 2با من چو بخندید خوش آن در خوشاببر خنده ز شرم دست را کرد نقاب
Rübai 3Zülmətlər əlindən qalmayıb səbat,Bu sonsuz yollarda görünmür nicat,
Rübai 4Tanıdım sağ əli ta ki, mən soldan,Anlayan günümdən gülmədim bir an.
Rübai 5Həyatdır bizlərə sənin vüsalın,Gözəllik rəmzidir hüsn-cəmalın.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.