Səlcuq dövrü
کو آنکه به پرهیز و به توفیق و سدادهم باقر بود هم رضا هم سجاد
Rübai 120Qəlbimin dərdinə dəva ediniz,Məni o dilbərə fəda ediniz!
Rübai 121Ətirli nəsimlə gəldi novbahar,Bəs neçin bir nəsim göndərmir o yar?
Rübai 122کس همچو من غریب بییار مبادبیچاره و عاجز و گرفتار مباد
Rübai 123دریاب که دل برفت و تن هم بنماندوان سایه که بد نشان من هم بنماند
Rübai 124Üzüldü vəslinə can atan bu can,Səbrim də tükənib qurtardı, inan.
Rübai 125Alçaq adamlarla doludur cahan,Mümkünmü yaransın müqəddəs insan?
Rübai 126Yar getdi, könlümü verdi hicrana,Hicransa od saldı bu yazıq cana.
Rübai 127Pərvanə eşqdən tutunca xəbər,Alışdı atəşdə o, axşam, səhər.
Rübai 128Qulağım səsdəydi, xəbərsiz qaldı,Vəslin gözlərimi nəzərdən saldı.
Rübai 129Kimin ibadətdə yoxsa qüsuru,Parlayar üzündə səadət nuru.
Rübai 130Dodağın qönçəsi ülkərə misal,Lalənin bağrıdır üzündəki xal.
Rübai 131Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.
Rübai 132چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد
Rübai 133Bəxtim qoymayırsa çatım vüsalə,Qoy alsın canımı o laməhalə.
Rübai 134بخت ار به مراد با توام بنشاندگردون ز توام برات دولت راند
Rübai 135روزی فلکم بخت بد ار باز آرداز این دل گم بوده خبر باز آرد
Rübai 136معشوقه ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Rübai 137Zülfün bənövşəni saldı torpağa,O, qulluq halqası taxdı qulağa.
Rübai 138Məktubun gələndə gecəydi, ey yar,Onu oxuyuram hər gecə təkrar.
Rübai 139خاقانی از آن کام که یارت ندهدنومیدی و چرخ داد کارت ندهد
Rübai 140امشب نه به کام روزگار است آن مردناخورده شراب در خمار است آن مرد
Rübai 141در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید
Rübai 142Qəlbdə təzə qəmlə köhnə dərdim var,Onlar bircə sözlə olur aşikar.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.