Səlcuq dövrü
Ey Dimnə, düzümü yaman əyirsən,Əhməd Nəsr aslandır, Şətrəbə də mən.
Rübai 168Xaqani, uzaqlaş namərd adamdan,Həmişə mərdlərin yanında dolan!
Rübai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Rübai 170Bilirsən, nə üçün Qəffardır Allah?Yəni, əfv edəcək kim etsə günah.
Rübai 171دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
Rübai 172Odlara salma bu yazıq bədəni,Həyamı aparıb, xar etmə məni.
Rübai 173گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر
Rübai 174Ey fələk, ayımı səfərdən döndər,Qoy yolda fıkrini dəyişsin dilbər.
Rübai 175Ey hüsnü şəhərdə şöhrətli canan,Min aşiq vəslini arzular hər an.
Rübai 176Kim malü dövlətlə etsə iftixar,Şübhəsiz, nəzərdə hörmətsiz olar.
Rübai 177Tüstün öz bacandan çıxacaq bir gün,Quşun yuvasından ucacaq bir gün.
Rübai 178ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوزهجران تو شیر شرزه را گیرد بز
Rübai 179Ey fələk, vurmuşsan qəlbimə nəştər,Ey şənlik badəsin qıran hiyləgər.
Rübai 180Gecəni zülmət et saçınla, canan,Ey vüsal gecəsi, bitmə heç zaman!
Rübai 181Vüsalə pərdə çək gecə, ey qəmər!Ey fələk, pərdəmi yırtma, et həzər!
Rübai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
Rübai 183آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوزبا ماش به پای پیل جنگ است هنوز
Rübai 184Sarımsaq kimi ol - dərdlərə dərman,Qəlbinin oduyla soğantək odlan!
Rübai 185در طبعِ بَهیمهسار، مردمخو باشبا عادت دیوسان، مَلَک نیرو باش
Rübai 186Ey qəlbi nur alan bir mərifətdən,Günahla özünü salma hörmətdən.
Rübai 187او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش
Rübai 188El səni çox sevər, lovğalanmasan,Elinə xeyir ver, çəksən də ziyan.
Rübai 189Xaqani, xoşluqla həyat sür müdam,Qəm yemə, dünyadan almadınsa kam.
Rübai 190Buğdayı sifətin behiştə bənzər,Aşiqlər Adəmtək dövrəndə gəzər.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.