Səlcuq dövrü
ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Rübai 216İşvəkar gözlərə olanda heyran,Möcüzə yaratmaq istərəm haman.
Rübai 217Yolunda qılıncla öldürülsəm mən,Xoşdur bunu əgər sən istəyirsən.
Rübai 218Biz ki,mədrəsədə qələt dərs aldıq,Mənaya çatmayıb, ləfzdə qaldıq.
Rübai 219اکنون که شب آمد برود جانانمگر خورشید است عادتش میدانم
Rübai 220Ürəkdən yanıqlı fəğanə gəldim,Ahımın oxuyla sinəni dəldim.
Rübai 221خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم
Rübai 222Şer səmasının günəşiyəm mən,Üstünəm əsrimin şairlərindən.
Rübai 223Ay üzlüm, gəmidə qorxu çəkən mən,Gəmitək çalxanıb, titrəyir bədən.
Rübai 224Bir an əl çəkmirsən yenə zülmündən,Səndən heç mərhəmət gözləmirəm mən.
Rübai 225Mən şeyda bülbüləm, sən - qızılgülüm,Sənsiz mümkün deyil şadlanıb gülüm.
Rübai 226Başıma-od tökür könlüm, bir də sən,Yolumda tor qurur könlüm, bir də sən.
Rübai 227مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم
Rübai 228Ayüzlüm qamətdə bir sərvə bənzər,Yanağı od kimi yanar hər səhər.
Rübai 229Günahım olmadan üzr istədim mən,Yüz dəfə əfvimi dilədim səndən.
Rübai 230من دست به شاخ مه مثالی زدهامدل دادم و بس صلای مالی زدهام
Rübai 231در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم
Rübai 232Sənin məclisindən qalmışam kənar,Mey kimi qanıma qərq olmuşam, yar!
Rübai 233Bir pislik etmədim mən o dilbərə,Günaha batmadım mən bircə kərə.
Rübai 234کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم
Rübai 235دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Rübai 236Günəşsən, mən səni sevən nilufər,Canım göz yaşımda qərq olub yeksər.
Rübai 237Canıma yeni dərd verir o canan,Hicr ilə eyləyir qəlbimi şan-şan.
Rübai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.