Səlcuq dövrü
گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَردتب دوش تن مرا بیازرد به درد
Rübai 144Dün gecə ləbini dişlədim, canan,Ondan isitməyə düşdü bu gün can.
Rübai 145رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود
Rübai 146غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزدجان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد
Rübai 147Yuz dəfə çalışmış böyük Yaradan,Nəhayət, yaratmış sənin kimi can.
Rübai 148Qəzəbli bir pələng olma, a ceyran,Qurda da rast gəlsən, yetirmə ziyan.
Rübai 149ای کشته مرا لعل تو مانند بسدوی کشته به دندان بسد عاشق صد
Rübai 150Xaqani, ümidin kəsildi əlbət,Heç kəs daha sənə eyləmir hörmət.
Rübai 151Gözünə bir qulun gözü tərs baxdı,Gözümün gözündən göz yaşı axdı.
Rübai 152Ulduzdan parlaq bir mirvarim vardı,Günəşdən daha çox işıq saçardı.
Rübai 153خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Rübai 154Aşiqin siması saralmalıdır,Arabir üzünü tər almalıdır.
Rübai 155Ürəklər saçının əsiri olar,Cadugər gözlərin canları alar.
Rübai 156Məhəbbət yarası aldıqda ürək,Ahımdan, naləmdən titrədi fələk.
Rübai 157چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند
Rübai 158Ey mənim dərdimi görüb şadlanan,Sənin hicrindəndir bu dərdim, inan!
Rübai 159Gecənin zülmətin qovmuşdur səhər,Tez ol, dur, şərab ver, sevimli dilbər!
Rübai 160خاقانی هر شبت شبستان نرسدتو مفلسی این نعمتت آسان نرسد
Rübai 161O axşam ki, könlüm mehmandır sənə,Elə bil bir cənnət bəxş olur mənə.
Rübai 162چون رایت حسن تو بر افلاک زنندعشاق تو آتش اندر املاک زنند
Rübai 163خاقانی ازین خانه و خوان غداربرخیز و به خانیان کلیدش بسپار
Rübai 164چرخ استر توسن جل سبز اندر برخاقانی ازین توسن بد دست حذر
Rübai 165Xaqani hünərə şanlı soltandı,Şam kimi o qızıl kürsüdə yandı.
Rübai 166خاقانی اگر یار نماید رخساررخسار چو زر به ناخنان خسته مدار
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.