Mədinə Gülgün: Sovet dövrü
Fəsillərinpayızı gəldi yenə.
Dənizə pul atırlarGedirəm, razıyam məhəbbətindən,Dosta hörmətindən, səxavətindən.
Amandır toxunma qəlbimə qafilAmandır toxunma qəlbimə qafil,Yandırıb sinəmi söz asta-asta.
Fəsillər qarışmış biri-birinəSahildəQızılgül kolları
Ayrılıq əlindən sözlüyəm yenəAyrılıq əlindən sözlüyəm yenə,Könlüm haray eylər, ay ellər, ellər.
Sinəmdə min sözlü bir kamanım varSinəmdə min sözlü bir kamanım var,Əl vursan danışar ay şirin-şirin.
Ömrün payız dayanacağıÖmrün payızınaqədəm qoyuram mən.
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
Ellər çağırır məniƏriyir qışın qarı,Qalxır yerin buxarı.
Bir səhər...Bir səhəritirdim səni —
Nə yaxşı ki...Mən dənizi görəndəGözlərin düşür yada,
Əbədiyyət nəğməmArzular çeşid-çeşid,Arzular rəng-rəng olur.
Apardı sellər SaranıDeyirlər ki, qədimlərdəArzu adlı bir el varmış.
Təbrizim mənimTəbrizim-mənsizim*R.Rza*
HərdənKimsə bir dost kimi yad edir məni,Hardasa nəğməmi oxuyan olur.
XəzərdəBir körpə uşağam, beşiyim sular,Saçlarım gümüşə batar Xəzərdə.
Bir damlayamMənim azadlığım dumansız səma,Təzə dənə dolmuş tər sünbüllərdir.
Atamın məktubuna cavabAta, əzizim ata,Məktubun gəldi, çatdı.
Uşaqlıq da həyatdır...Ömür var, qismətinəƏzəldən bahar düşüb.
Yaşıllandı biçənəklərBaharın tər nəfəsindəGüllər xoş gəldi, xoş gəldi.
Dözə bilməsəm dəOğlum Araza*İlk dəfə arxanca su atdım, oğul,
TəbrizimSəni neçə-neçə nəğməkar ötdü,Sazında, sözündə, Təbrizim mənim.
Xəzərə axşam düşürQaş qaralır, günəşin qürubuna az qalır,Sahil kimsəsizləşir, qumlar, üstə iz qalır.
Çağır məniNə zaman ki, bir həsrətdən yandı sinən,Nə zaman ki, yollar üstə dayandın sən,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.