Mədinə Gülgün: Sovet dövrü
Azəroğluna*Nə yaxşı ki, sən var idin yer üzündə,
Yollar, yollar(Kitabın 116–117-ci səhifələri Milli Kitabxananın skanında yoxdur; şeirin əvvəli burada verilmir.)*Mənim də həyat yolum
Düşmüşəm bir təzə nəğmə eşqinəEhey, uca dağlar eşidin məni,Başı haça dağlar eşidin məni.
Şirin bir laylayamDağların başında bitən çiçəyəm,Hər əsən küləyə baş əymərəm mən.
Ömür kitaba bənzərÖmür kitaba bənzər,Bəzən sona yetməmiş
İtirməyim bu qismətiDemirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
Mən tənha deyiləmÇox zaman deyirlər tənha qalma sən,Tənhalıq kövrəldir insanı bəzən.
On səkkiz yaşınız qayıdır geri1941-45-ci illər müharibəsində*iştirak edən bacılarıma*
Amandır, toxunma yasəmənlərəYazırsan, yamanca darıxmışam mən,Yenə səndən ötrü, Bakıdan ötrü.
Telefon xətlərindəTelefon xətlərində bir səs düşdü dünyayaTelefon xətlərində birləşdi ana, bala.
Çağla, Arazım, çağlaSularında damlanam,Başına mən dolanam.
Əs, ey yaz küləyiNə ola, dönəydim ötən illərə,Nə ola, qalxaydım dağlara bir də.
Ərk qalasıYenə düşdün yadıma sən,Su çilədin oduma sən.
XatirələrimYenə də kövrəldi körpəcə könlüm,Dil açdı danışdı gör necə könlüm.
İnanar birdənKönlüm körpə bənövşəTək qalsa dönər birdən.
Təbrizin küçələriGecə yuxuma gəldi,Əvvəlkitək gözəldi.
Sabahınız xeyir olsunSiz ey sübhün özündən tez oyananlar,Dan yerinin şəfəqinə boylananlar,
Şerim mənimQəzəbi şimşəklərdən,Atəşi ürəklərdən,
Dünyamızın sabahıYer üzündə insan qalacaq, –Qurub, yaradan insan.
Qəlbim o günləri unudan deyilMənə sevgimizdən bir həzin nəğmə,Bir də tənha söyüd yadigar qaldı.
Bulaqlar başladı öz nağılınıBahar yenə gəldi köksündə atəş,Bulaqlar başladı öz nağılını.
Qızlar gəlin köçürlərQızlar bir-bir uçurlar,Tələsin, oğlanlarım.
Yazılı nağıllarYaşıl yarpaqlara xal düşdü yenə,Yaşıl yarpaqların növrağı getdi.
Lalələrin bağrı yandı...Yol üstündə gəlin söyüd boylandı,Hörükləri qızıl zərə boyandı.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.