Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زهی مقبل که شد پیش تو مقبولبود دایم به سودای تو مشغول
Çağırdın, ey səmənsima, yanağuna düşən tərdürÇağırdın, ey səmənsima, yanağuna düşən tərdür,Kətan yagdıq bilə ol tərni, ey simin bədən, dərdür.
Bir dəm mənə bax, ey gözü bimar, ölürəm mənBir dəm mənə bax, ey gözü bimar, ölürəm mən,Çeşmindən iraq, ey güli-tər, xar ölürəm mən.
Apardı könlümü məndən bu gün ol cənnətin huriApardı könlümü məndən bu gün ol cənnətin huri,Götür pərdə camalından ki, sənsən eynimin nuri.
Qəzəl 126معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم
Qəzəl 26کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیستبا دل این قصه نگویم که به دلخواهش نیست
Mənim yolumda yektalər gərəkdirMənim yolumda yektalər gərəkdir,Dini, imanı yəğmalar gərəkdir.
Qəzəl 4006Mey olan yerdə şüur tab eləyər?Kim buluddan aya niqab eləyər?
Qəzəl 192Təkcə canım deyil, eşqində onun yarəsi var,Qəlbimin də ciyərim tək o qədər parəsi var.
Bahalı kara gözüm şol sâkınaBahalı kara gözüm şol sâkınaBahmağa sâ'idlerine sakına
Qəzəl 442سرم سبزست و لب خندان و عیش جاودان دارممکانم را چه میپرسی؟ مکان در لامکان دارم
Qəzəl 128آرزومندم ولیکن کو قدمدر فراقت شد وجودم کالعدم
Ey könül, hər kimsəyə yar olmagil, yar özgədürEy könül, hər kimsəyə yar olmagil, yar özgədür,Yar olur hər kim, vəli yari-vəfadar özgədür.
Ey badi-səba, kuyi-həbibə güzər eyləEy badi-səba, kuyi-həbibə güzər eylə,Hali-dili-zarimi o şahə xəbər eylə.
Ayrılıqdan yar mənim bağrımı büryan eylədiAyrılıqdan yar mənim bağrımı büryan eylədi,Özünü bir yana saldı, məni bir yan eylədi.
Qəzəl 128یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم
Qəzəl 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Rüxlərin müshəf, nigara, qaşların mehrablərRüxlərin müshəf, nigara, qaşların mehrablər,Baxdım, ol yüzdən mana fəth oldu yüz min bablər.
Qəzəl 4103Hind axşamıtək burda həyatım qara oldu,Ömrüm şama döndü, əriyib min para oldu.
Qəzəl 201Ey könül, yarı istə, candan keç!Uyma bu varlığa, cahandan keç!
Kanı aklum kanı cânum kanı dilKanı aklum kanı cânum kanı dilSanasın âdet eylendi kanı dil
Qəzəl 452فقر میگفت که: من خسرو جاویدانمشاه میگفت که: من سایهٔ آن سلطانم
Qəzəl 129ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمامنی که بود مه که زو مهر کند نور وام
Aşiq oldur kim, görüb dildarını can tapşururAşiq oldur kim, görüb dildarını can tapşurur,Bütpərəst andaq ki, bütni görgəc iman tapşurur.
Ta düşdü dillərə qəmi-eşqin hekayətiTa düşdü dillərə qəmi-eşqin hekayəti,Divanəlikdə tutdu sözüm hər vilayəti.
Aşiq bəla yolunda gərək kim, həmul olaAşiq bəla yolunda gərək kim, həmul ola,Mə’şuqədən ana nə gəlürsə, qəbul ola.
Qəzəl 131ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم
Qəzəl 102نیما غم دل گو که غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم
Yarı gördüm bu gün xəndan oturmuşYarı gördüm bu gün xəndan oturmuş,Yanağı tazə gül reyhan oturmuş.
Qəzəl 4112Bu fələk bir kimsədən əsla xəcalət çəkməyib,Göy üzü heç vaxt tutulmaqdan əziyyət çəkməyib.