هر پری‌چهره که دوران به جهان می‌آردبهر آزار دل خسته‌دلان می‌آرد

صورتی را چو مشعبد فلک ار ساخت پنهانمنتظر باش که زیباتر ازآن می‌آرد

چون نرنجد دل اهل ورع از ناله منمرده را نیز چنین ناله به جان می‌آرد

می‌زند صورت صراحی ز می لعل تو دمجام را آن تحسر به دهان می‌آرد

هرکجا می‌گذرد از قد سروی سخنیجای ز بالای تو حرفی به میان می‌آرد

صورتی گر به مثل پیش تو تصویر کنندشرح بی‌مثلیت او را به زبان می‌آرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. روزگاریست که دور از تو فضولی همه‌شببه فغان خلق جهان را به فغان می‌آرد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale