Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Üç gün ötüb keçdi, yenə asimanRum-zənci oyunu oynayan zaman
Xosrov və Şirin, fəsil 46Təsəlli verirdi Şirinə Banu,Oxşayırdı şirin sözlərlə onu.
Xosrov və Şirin, fəsil 117"Varlığı xəlq edən böyük yaradanMəkansızdır, onsuz deyil bir məkan.
Xosrov və Şirin, fəsil 120Sehrlər doğuran dərin düşüncəGözəl gəlinimə bəzək verincə.
Leyli və Məcnun, fəsil 1Ey adı ən gözəl başlanğıc olan,Adınla başlanır yazdığım dastan.
İqbalnamə, fəsil 34Müğənni, könlümdə taqət yox səbrə.Bu gecə nəğmənlə qıl mənə çarə!
Xosrov və Şirin, fəsil 61Hekayəçi yazır: o bədbəxt adamŞirinin eşqindən öldükdə nakam,
Xosrov və Şirin, fəsil 10Tez ol, ey səhərin gözəl nəsimi!Çatdı mehribanlıq, nəvaziş dəmi.
İqbalnamə, fəsil 30Allahın mədhini edib ifadə,Ərəstu yazmışdı rəhbərnamədə:
Xosrov və Şirin, fəsil 76Xosrov gördü Şirin ondan uzaqdır,Naz-qəmzə başından çıxmayacaqdır.
Xosrov və Şirin, fəsil 119Nizami, nə qədər səndə can durur,Daim aşağı düş, istəyim budur!
Xosrov və Şirin, fəsil 40Birinci Firəngiz dedi: "Bir zamanBir xəzinə vardı torpaqda pünhan.
Xosrov və Şirin, fəsil 64Əzəldən dövr edən bu dünya beləXosrov kimi bir şah görməmiş hələ.
Xosrov və Şirin, fəsil 75Xəllux bütlərinin günəşi dildarYeri öpüb dedi: "Sən ey hökmdar!
Xosrov və Şirin, fəsil 88Xosrov ilə Şapur danışan zamanGördülər qərq oldu bir nura cahan.
Xosrov və Şirin, fəsil 116Gecələr yatmayıb söz deyən kişiDedi: "Belə əydi Xosrovun işi: