Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən bahar,Meynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəsidə 43Dil yaxşıdır ki, Allahın birliyini söyləsin,Əgər elə olmasa, ağızda dil olmasa yeydir.
Qəsidə 45بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند
Qəsidə 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Qəsidə 19Səpibdir hər yana əxtər şükufə,Edibdir yer üzün gövhər şükufə.
Atəşkədə, fəsil 30شد چو از باد مخالف سرنگونگشتی آل نبی در بحر خون
Cami-Cəm, fəsil 115Bütün yer üzünü bürüdü nifaq,İnsanlıq birliyi tərk etdi, bir bax!
Qəsidə 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
ÜrəkIBir incik dost kimi gileylənərək,
Mirat-ül-mühəqqiqin, fəsil 6بدان که تن مردم را اصل از خاک است و خاک به واسطۀ ادوار افلاک و شعاع کواکب و امتزاج و اعتدال عناصر صورت خاکی را بگذارد و به صورت نبات مکون شود. بعد از آن غذای حیوان شود و آنگاه حیوان غذای انسان گردد و شاید که آن نبات خود غذای انسان شود. فی الجمله آن غذا را در مقدمه، قوت جاذبه جذب کند و ماسکه نگاه دارد و هاضمه هضم کند و ممیزه کثیف را از لطیف جدا کند و دافعه کثیف را از راه اَمْعاء دفع کند و این حالات در معده باشد.آنگاه آنچه لطیف باشد از معده نقل کند به جگر به واسطۀ قوّۀ جاذبه و در جگر همان قوتهاهمین فعل کنند که درمعده کردند. آنگاه هرچه کثیف بود به سه قسمت گردد: یک قسم به زهره رود و صفرا شود. قسم دیگر به سپرز رودو سودا گردد و قسم دیگر به مثانه رود و بول شود. و آنگاه هرچه لطیف باشد به عروق رود خون شود و در عروق همین قوتها یک بار دیگر همان عملها کنند و لطیف از کثیف جدا کنند.
Tülkü həccə gedirITülkü qocalmış idi,
Mənim dostumZuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Məsnəvi 2پادشهی رفت به عزمِ شکاربا حرم و خیل به دریا کنار
Saqi dolanım başına, Allahi sevərsənSaqi, dolanım başına, Allahı sevərsən,Bir cami-şoveqgun ilə qıl könlümü rövşən.
Üçüncü İskəndərƏrdəbildə bir İsgəndər vardı.Küçə-küçə gəzib duz satardı.
Yeni kəndin işıqlarıTəbiətin qucağında, doğma Xəzər qırağında,Qəhrəmanlar ocağında, kefimizin şən çağında
Məkri-zənanVar idi bir müsənnifi-adil,Elm dəryasi, mürşüdi-kamil.
Aləmi-müsavatdanRuhülqüds təbiətimə*Ey təb'i-vəsi'im, səni sığdırmayır aləm,
Qəsidə 6تاج سلطانی که ترک اولش ترک سر استهر که سودایش ز سر بنهاد دایم سرور است
Tərcibəndبیا، ای عشق عالم سوز بی غمقدم بر چشم من نه، خیر مقدم!
Tərkibbənd 2خورشید کارنامه ملک جهان نوشتنوروز عزل نامه صرف زمان نوشت
DilənçiQışın boranlı, məşəqqətli bir soyuq gecəsi,Cahanə lərzə salır yellərin cəfalı səsi,
Şəriət adamları1Bir nəfər qolçomaq, vuran, dağıdan,
Heydərbabaya salam, II hissəHeydərbaba, gəldim səni yoxluyam,Bir də yatam qucağında yuxluyam,
HekayəQəribə bir nəql eyləyim, ey cavan,Bir dəm eşit, mətləb olsun əyan
“İçərişəhər”Mən İçərişəhərdəYetmişəm boya, başa.
Məsnəvi 1ای وجودت به ذات خود قایمذات پاک تو قایم و دایم
Mətləbin tədriclə açılmasıCox zamandı urəyimdə dolanırdı bu sual,Gorəsən ki, icən zaman necə dəyişir əhval?
Nizami“Poylu körpüsü” poemasından fəsil*¹... Nizami, millət də bəzən tək qalır,
DördlüklərDərindir kamalın dəryası dərin,Onun dalğasında kükrəyən xəyal.