Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qoy bir azacıq rahət ola canım, a Şeypur!Çalma mən ölüm, partladı vücudanım, a Şeypur!
Hamıya məktubTəsadüfən yolda bu günüzərində ünvanı yox
GedərBaykalın suları lal,Axar gedər, axar gedər,
Dünyada bir yerdə olur şadlıq, qəmDünyada bir yerdə olur şadlıq, qəm,Şadlıq kədər ilə bağlanmış möhkəm.
Son sözNə söyüd kölgəsi altında, nə çay nəzdində,Nə yaşıl bağlar içində, məni basdırma, sakın!
EvindəDuruban eşqilə güzar eylədim,Bir pərinin oldum mehman evində.
A dostGülşən yapdım, güllərini yel aldı,Bir tək qönçəsini dərmədim, a dost!
Yarım mənə vədə verdiYarım mənə vədə verdi,Dedi, gəl gəz buralarda.
Sənin fotoşəkilinMəktubumda: “Gəl deyə sevgilim!”yazdım sənə;
DəyərYazgülə dastan yazıram,Küllü bu cahana dəyər.
YayınurBir gözəlin camalına mayılam,Nə müddətdir gözəl məndən yayınur,
Təbrizim mənimI**Başı Səhənd çalmalı,
Yaşılbaş sonalar göllərə gəlirGöy buludlar arasından süzülüb,Qatar - qatar nizamlanıb düzülüb,
LeninəAfağı ağladırsa da tə’siri-matəmin,Asudə yat, bu mövt ilə sarsılmaz aləmin.
Qitə 10بادا همه ساله ذخرة الدینآسوده ز فتنه زمانه
Bir qızın son fəryadı, yaxud zindan guşəsindən bir səsYürəkdə qaldı məramım, duyulmaz oldu səsim,Gözümdə qalmadı nur, ah, iştə son nəfəsim!..
Molla Cümənin Qıpçaq səfəriMolla Cuma baba bir gün Qıpçağa gəlir, lakin onu bu kənddətanımırlar. Qışın oğlan çağı idi, hər yerə qar yağmış, buz bağlamışdı.
Qəzəl: Keç təğafül birlə məndən ey edən şeyda məniKeç təğafül birlə məndən ey edən şeyda məniKim bu gündə görməsin heç kafir və tərsa məni
Bir rübaidə dörd qələt buraxırBir rübaido dörd qələt buraxır,Barakallah, bizim müsəhhihlər.
Qəzəl 1443Qəlbim hicran gecəsi fəryad ilə, bil, şad olub,Könlümü sakit edən də yenə bu fəryad olub.
Qəzəl 93Keçmiş gecə, ol yarə isitmə əsər etdi,Göndərdi dalımca, gecə vaxtı xəbər etdi.
Qəzəl 81Məh cəmalində niqabi olmasa gər, qəm deyil,Şöləyi-rüxsari çünki örtüyündən kəm deyil.
Cami-Cəm, fəsil 101Müxlislər fikirə dalmışlar yaman,Ehtiyat edirlər işin sonundan.
Başumadur saçun sevdâ bu giceBaşumadur saçun sevdâ bu giceCâna ışkun durur gavgâ bu gice
Mərsiyə 3یارب، بحق آنکه تویی عالم اسرارکز یار سفر کرده ما کیست خبر دار؟
Rübai 54از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال«از مویه شدم چو موی از ناله چو نال »
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
Bu səffədə piri tulla gürgəBu səffədə piri tulla gürgə,Damə atılır kühən süpürgə.
Qitə 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است
Rübai 87برخاست دلم تا دگری بگزیندگفتم بنشین که یار از من بیند