Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənə elə gəlir vurulub göylərYerin cəlalına – bağçaya, bağa,
AyaqqabılarQapımızın ağzındaƏvvəl ancaq ikiydi.
Bir Əli vardıÖmrünü qolları üstə götürdü, apardı,İşıqlı qara gözlərində
Bizdən sarı ol mah könülni savudubdurBizdən sarı ol mah könülni savudubdur,Yarəb, nə bəla, əhli-vəfani unudubdur.
Formanı neynəyirsən?Dərdi verən dərmanı neynəyirsən?Mərdi qovan fərmanı neynəyirsən?
BaxEy könül, qafil olmaƏliyül imrana bax,
Gülşəni-raz, fəsil 37ز من بشنو حدیث بی کم و بیشز نزدیکی تو دور افتادی از خویش
SənsənYüz iyirmi dörd min nəbi gəlibdi,Cəmi ənbiyanın ədədi sənsən.
Qəzəl 23ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست
BaxBu dünyaya gələn bəşər,Lətifi qurana bax.
Biçin nəğməsiBiçin başlanmamış əllərində çin,Zəminin ağzında vərə düzülən.
Zamanın inqilabçılarınaHardasız, ey vətən qayıqçıları?Qaldı dərya üzündə yelkəniniz.
İranın hürriyyət qəhrəmanlarınaFəcri-zəfərdə gülüyor intibah,Tiği-fütuhat ilədir inşirah.
Kimin əli?Bir oyundu məzəli:bir kürəkdə neçə yumruq,
ÜmidiməBənim bu gün cəhənnəmlik duman almış yollarımı,Bir əzrayıl pəncəsi ki, sarmış cansız qollarımı.
Şeir 166اینکه خاک سیهش بالین استاختر چرخ ادب پروین است
Nə vaxta qaldıGilənar qızardı, ağ tut sovuşdu,Payını dərmədim, budaqda qaldı.
Qitə 41استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعرتنها نه من بر آنم مَردُم همه بر آنند
Bir şəlalə var idiOğlum Xansuvara*Bir şəlalə var idi
Qəzəl 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Yalan bazarıBu yalan bazarında mətah yaman ucuzdurAldığımız da sözdür, satdığımız da sözdür.
KeçərBatinimdə dedi mənə bir əziz:– Məhəbbətdən keçən haqdan da keçər.
İndiSən tərif etdiyin ol səmənd atın,Kəlləmənqo1 tutub yamandı indi.
Min şükürQaz dedi qarğaya: – Çox qarıldama,Hər səsin çıxanda ətim ürpəşir.
HəqiqətMən bir qranitəm - adım həqiqətQafil, külüngünü hara çalırsan?!
Bəxtiyar odaEy altun şəfəqli bəxtiyar odaDe nurlu qoynunda sənin kim yaşar?
Yolunu gözlədiklərimQışın növrağı pozular,Çəməndə otlar quzular,
Ay ŞəkərFəsli-tabistanda bağü bostandaNovrəstə cavanım, gülüm, ay Şəkər!
Oğullar yaxşı oğuldu…Oğullar yaxşı oğuldu,Pis zamanaya düşdülər.
Sual və cavab– Nə düşünməkdəsən, a divanə?Yenə bir uyku görmüsən, ya nə?