Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çırpınırdı Qara dənizBaxıb Türkün bayrağına!
Şeir 57حکایت کرد سرهنگی به کسریکه دشمن را ز پشت قلعه راندیم
DalğalarBir fırtına quşutəkSizə dəydikcə külək;
Yeni qalıbda şeir 2صبحدم کاین طایر چرخ آشیانآفتابی گردد از بالای کوه
“Yaxşı yol!”Ayağı dənizin suyundan içən,Başının üstündən buludlar keçən
Qəzəl 35نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت
Layiqəmmi mən?Atalar sözləri öyüddür bizəYüz illər, min illər deyiləcəkdir.
Dust yolunda həlal olsun dila, qeyrət sanaDust yolunda həlal olsun dila, qeyrət sana,Qeyridən bir zərrə minnət çəkmədən rəHmət sana.
Mirzalı xan ilə deyişməQ u r b a n iKönül qalxdı Bərdə sarı yeridi,
Qoşa qartalO qartal şəninə mən,Nəğmə yazdım sübhə kimi.
VətənHuşu başdan edən bir yaraşıqdan,Gözü qamaşdıran çılğın işıqdan,
RadioGizli-gizli havanın raylarından aşaraq,Düşüncə vadisindən qaçıb uzaqlaşaraq,
Ey FüzuliEy Füzuli, bu pərişan dərdi – pünhan könlümüYandırıb odlara sən, neçün belə qan eylədin?
Dərd üz verib, nitqim söylər kalamıDərd üz verib, nitqim söylər kalamı,Bəlkə, sözüm yatanları oyada.
Ah, təmizlik, təmizlik…Ah, təmizlik, ah, təmizlik, təmizlik,Sən də bir cür müsibətsən, bəlasan…
“Sabir, ey şairi-dühapərvər”Sabir, ey şairi-dühapərvər.Eylədin ərşi-kibriyayə səfər,
Xəzər sahilində düşüncələrDənizi, sahili çox sevir ürək,Ağ qanadlı qağayı səsli,
Yora bilməz yollar məniGah aranda, gah dağdayam,Gah çəməndə, gah bağdayam.
O qız kimə qismətdir?Qız xəyala dalıbdır,Sən deyən də gözəl deyil...
Əli gülsün!Oğlumun Əlidir adı.Evimizin ilk övladı
Saqi, gəl badə ver, dağılsın bu qəmSaqi, gəl badə ver, dağılsın bu qəm,Dağılsın bəlkə bu qəlbimdən ələm.
Qəzəl 3329Bizi məftun eləyə bilməyəcəkdir dünya,Yusifi Misrin ayı salmadı çün sevdaya.
Qitə 126Ey Xaqani, Bağdadda gəzmə vəfalı insan,Saxtakarlar yurdunda vəfalı ələ düşməz.
Rübai 98Feyzinlə olmadım dünyada gümrah,Məndən çox, halıma özünsən agah.
Cami-Cəm, fəsil 52Kim əzab görmədi tərbiyəçidən,O, qəmdən özgə şey görmədi əslən.
Lebünden çün sözün kand ile düşdiLebünden çün sözün kand ile düşdiHemân dem derd ile cân dile düşdi
Qəzəl 330بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بودهمه از همه رو، روی بدو خواهد بود
Əlavə 24چه مرغ است آن که دارد بیست و یک حرفنه پر دارد نه پا دارد نه، خود، سر
Pərvizin əhvalatıDedi Pərvizə kim, bir əhli-xidəm;Sənə çox oxşayır filan adəm.
Dədə Qorqud ocağıYurdumun dörd bucağıDədə Qorqud ocağı!