Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
یکی گوهر فروشی، ثروت اندوزبدست آورد الماسی دل افروز
Kim ki, ürəyinə arxalanmasaZərli albomunu açıb təbiət,Göstərir ecazkar lövhələrini.
Qitə 35ای راد خدیوِ عدلپرور بنگرطفلی بودم آب به گوشم کردند
Sinəsi dağlı dağMehribandır, şəfqətlidir,Gileylidir, hiddətlidir,
Qəzəl 136فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریکه راه آدم و حوا زده است دیو و پری
Sevincin zirvəsi, dərdin zirvəsiKöhnə dostum M.Sadıq müəllimə*Qarışıb dünyanın yaxşı-yamanı,
Rüxlərin müshəf, nigara, qaşların mehrablərRüxlərin müshəf, nigara, qaşların mehrablər,Baxdım, ol yüzdən mana fəth oldu yüz min bablər.
Qafqazın qartalıQafqazın mərd oğlu general*Cövhər Dudayevə ithaf*
Qəzəl 1807Fələyin çarxı əzib, qalmamış heç kəsdə nəfəs,Bacası yoxsa evin, şam kimi sən yanma əbəs.
Rübai 321O vaxt ki, cavandım, odluydu ürək,Mən də fədakardım bir pərvanətək.
Qəzəl 170Hər kəsin ki, ah şimşəyindən çırağı yoxdur,Hicran gecəsi sənə sarı yol tapa bilməz.
Qəzəl 184روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد
Şöyle durur bu gönül ki özini bilmezŞöyle durur bu gönül ki özini bilmezÂşık olan gönül hod uzını bilmez
Qəzəl 130مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست
Müləmmə 2لک الفضل لک الاحسان، لک الجود لک النعمةلک الحمد لک الغفران، لک الشکر لک المنة
Müctəhidin təhsildən qayıtmasıMüxtəsər, bir zaman çıxar bu xəbər –Ki, gəlir ol cəhani-fəzlü hünər.
Umudsuz məhəbbətUmudsuz məhəbbət bağrımın dağı,Məni için-için yandırır, gülüm.
Qitə 116امیرا بر تو فروردین فرخ باد و فرخندهمبراد از دلت شادی مبراد از لبت خنده
Müləmmə 28اضحک فی الروض ثغر الاقحوانعبرة الغیم اذا طاب الزمان
Bir səbəb yox, demə, rüsvayi-cahan olmağımaBir səbəb yox, demə, rüsvayi-cahan olmağıma,Qönçə ağzın kimi xəlq içrə nihan olmağıma.
OlmasaGülməz şeir deyən yeni sövdası olmasa,Dinməz dilindən hər sözün əlası olmasa.
Rübailər, 101Göylərdə min illərlə günəş dövr eylər,Bir kan zər olar, o ya ki bir kan gövhər,
Xosrov və Şirin, fəsil 87Nikisa od saldı şahın könlünə,Barbədin setarı su tökdü ona.
Rübai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت
Rübai 64رنج تو چو رنج خویش پنداشتهاماین هفته طرب ز یاد بگذاشتهام
Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan soraBir bəhanə əldə ünvan etməli bundan soraBüsbütün məxluqə elan etməli bundan sora!
Ləali-mənzumə, fəsil 17اگر صبح قیامت را شبی هست آن شب است امشبطبیب از من ملول و جان ز حسرت بر لب است امشب
Səhərə yaxınYığılın başıma, qohum-qardaşlar!Qoyun bir ah çəkim ərisin daşlar!
Bayram çiçəkləri(Qızımın nəğmələri, Qızım Şəlaləyə)*Salam, salam, ay çiçəklər!
Ömür keçdi, insaf elə, sevdiyimÖmür keçdi, insaf elə, sevdiyim,Nə müddətdi dərdü möhnət çəkərəm.