Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ax, bu uşaqlar necə bədzatdılar!Lap deyəsən cin kimi bir zatdılar!
Salam, a zirvələrSalam, a gədiklər, salam, a dağlar!Yenə boynunuzu qucmaq istərəm.
Bir laçın gözlünün sultani-eşqiBir laçın gözlünün sultani-eşqiKönül şəhrin alıb xeyli zamandı.
Yenidən enməkçin öz yuvasınaYenidən enməkçin öz yuvasına,Qartal yüksəklərə qalxar, deyirlər.
Bir şeir oxudum... mənim şerimiBir şeir oxudum... mənim şerimidinlədi sonuncu misraya kimi.
Ey pəri, divanə boldum sən gedəndən bərlü mənEy pəri, divanə boldum sən gedəndən bərlü mən,Əqlidən namid boldum sən gedəndən bərlü mən.
Öz içimdən gecə-gündüz talandımÖz içimdən gecə-gündüz talandım,Kösöy olub ocaqlara qalandım,
Şe’r dər babe-vedae-mə’şuq (Mə’şuqə ilə vidalaşma mövzusunda şe’r)Ey sevgi nigar, sən qal imdi,Ey işvəli yar, sən qal imdi.
Qəzəl 6800Ey gözəl, həm meypərəst, həm də qəzəlxan olmusan,O yaman gözdən uzaq, məşhuri-dövran olmusan.
Rübai 165Xaqani hünərə şanlı soltandı,Şam kimi o qızıl kürsüdə yandı.
Qəzəl 377ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید
Qitə 42Nəsəb fəziləti insana özgəsindəndir.Nəsəblə özgəyə, ey süflə, iftixar eləmə.
Yüzüni göreli sana cânânedür diyemYüzüni göreli sana cânânedür diyemSanun aceb neyidi ki cânâ nedür diyem
Rübai 14آن روز که این گنبد مینا بستندوین طارم نه سپهر اعلا بستند
Qəzəl 77ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد
İntiqam ilə könül gərçi olur şad, vəliİntiqam ilə könül gərçi olur şad, vəliDəmi-qüdrətdə füzundur fərəhü zövqü səfa.
SonsuzSonsuzluğu olmuş arayanlar gələcəkdə,Keçmiş kimi sonsuzdur əzəldən gələcək də.
Qitə 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
Rübai 108چون عود اگر چه تن بلاکش دارمچون مجمر اگر چه دل بر آتش دارم
Bu bəzmi-işrətə, saqi, piyalə gec gəldiBu bəzmi-işrətə, saqi, piyalə gec gəldi,Gözün fədası, bizi sal xəyalə, gec gəldi.
Dənizəm mənTəbrizli gözəl qız, yenə eşqimdə düzəm mən,Məndən uzaq olsan belə, üstündə gözəm mən.
Qitə 2صابرا نامهٔ گرامی توروح افسرده را روان بخشد
Müfrəd 7بنده اندر بندگی گر نارس استچون خدایی از تو میآید بس است
Qəzəl 104چون قامت تو سروی در بوستان نرویدچون عارض تو یک گل در گلستان نروید
Ləali-mənzumə, fəsil 13ای فرس با تو چه رخ داده که خود باختهایمگر اینگونه که ماتی توشه انداختهای
Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan sora!Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan sora!Büsbütün məxluqə e’lan etməli bundan sora!
Ağ şəhərli qaralarNə yaxşı iş tapdı ona yad ölkə,Bir qitə şəninə deyilmi ayıb? –
Ey yığılan canlar, minnət eyləyinEy yığılan canlar, minnət eyləyin,Dursun, o gözəllər şahı oynasın.
Dənizdə Ay çimirdiDənizdə Ay çimirdiYanaqları gümüşü.
Aspirant dostum Abdulla Abbasovun qızınaA qızım, gülüşün necə təmizdi,bu necə tilsimdi, bu necə ovsun?