Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Könül, üşşaq qanın çox töküb ol tiği-əbrulər,Haçan, bilməm, gəlir rəhmə cəfadən yari-bədxulər.
İnsan vəzifəni bəzəsin gərəkOturub dörd divar arasında sən –Yüz yerə zəng vurub əmrlər verdin.
شمارهٔ ۴تا شدهام سرخوش از خیال جمالتدر فرحآباد دل همیشه بهار است
Müfrəd 39در سماع آمد بت خوبان چینآفتابی بر زمین در چرخ بین
İnsan yalnız bir dəfə gəlir dünya üzünəİnsan yalnız bir dəfə gəlir dünya üzünə,Yalnız bir yol baxırıq aya, ulduzlara biz.
Ay yaşıl söyüdXəyyam Mirzəzadə bəstələmişdir*O, burdan gedəli
Qəzəl 598مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را
Qəzəl 114Könlüm tutmamışdır oxuna süpər,Sənin hədəfindir bu qanlı ciyər.
Rübai 25زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست
Qəzəl 285Biz, gözəldən başqa, dünyaya nəzər az etmişik,Nazəninlərdən dəxi sərfi-nəzər az etmişik.
Cân geldi vü ben didüm ana gamzedesinCân geldi vü ben didüm ana gamzedesinTen geldi vü ben didüm ana dil-şüdesin
Qəzəl 254طور سینا چه بود؟ سینه دانا باشددل عاشق چه بود؟ لجه دریا باشد
Rübai 79در دار وجود گشت دیار علیچون هست یقین ولی جبار علی
Hər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olurHər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olur,Bilməm nə rəmzdir ki, dönüb şivəkar olur.
DünyaAzmı dünya deyə vəcdə gələnlər,Kim onu tamaşa etmək istəmir,
Qəsidə 86مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار
Müləmmə 12اقبل العید بقدح غلب الدهر و فازوسقی الخمر فقد حل لنا الشرب و جاز
Könlüm quşu, ey gül, səni şamü səhər istərKönlüm quşu, ey gül, səni şamü səhər istər,Bülbül necə gülşəndə gülü tazə-tər istər.
Dilimə dəyməMən sənin dilinə dəymirəm, cəllad,Gəl sən də bu ana dilimə dəymə!
Tarix 4سالی که حج به مطلب دل کرده آمدیماز مسجد الحرام سوی مسجد رسول
Rübai 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Gecələr ay olmaq istəyirəm mənGecələr ay olmaq istəyirəm mən,Pərdəli-pərdəsiz pəncərələrdən
Məni bir qız gözləyirRüstəm Rüstəmzadə bəstələmişdir*Mən görüşə gedirəm,
Pərakəndə şeir 614اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Qəzəl 121Könlüm çıxıb gedibdir, bilməm nə cür bəla var,Mən ki, əziz tutardım, bəs bunda nə qəza var?
Rübai 26حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
Qəzəl 292Aləm bizə zindanə dönə, qəm yemərik biz,Viranəyə də dönsə cahan, uf demərik biz.
Hakka şükür koçlarun devrânıdurHakka şükür koçlarun devrânıdurCümle âlem bu demün hayrânıdur
Qəzəl 255گر همه میل دلت جانب سلما باشدخاطر آشفته آن زلف چلیپا باشد
Rübai 84آن حرف که آن اصل کتاب است توییوان فرد که مبداء حساب است تویی