Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Alçaq quruluşa tərif yazanlarÖlməli, nəinki bağışlanmalı.
Qəsidə 143بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرینبوصل او دل من شاد و عیش من شیرین
Müləmmə 49جلال الدین! نلت مدی الامانیو ساعدک الزمان بلا توانی
Ey gül, sənə könlümdə məhəbbət yenə vardırEy gül, sənə könlümdə məhəbbət yenə vardır,Əvvəl var idi vəslinə həsrət, yenə vardır.
O taylı gözələMən nələr çəkmədim sənin yolunda,Sənə toxunmasın ürək sözlərim.
Rübai 52میگفت به سرو در چمن فاختهایهر چند به ما سایه نینداختهای
Rübai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Keçdiyin yerlərdən keçib Kür çayıKeçdiyin yerlərdən keçib Kür çayı,Öpəydim öpdüyün sahilləri mən.
Mənim səadətimQarşımda ən zərif çılpaq bir bədən,dünya mavi dəniz, o ağ bir ada.
Qəzəl 773Dolmuş ürək qanıyla yenə əldə camımız,Meydan oxur hər axşam aya nurlu şamımız.
Qəzəl 274Cahandan kənarda özünə yer axtar!Ağıl xariçində olan rəhbər axtar!
Rübai 72مشنو تو که: گل بیسر خاری باشدیا بادهٔ حسن بیخماری باشد
Qəzəl 364Əgər ölmüşsə Məcnun, qalmışam mən yadigar ondan,Gedibsə Kuhkən, qalmış mənə indi bu kar ondan.
Yoluna cânın viren cânbâz imişYoluna cânın viren cânbâz imişIşk eri ma'şûkına dem-sâz imiş
Qəzəl 303هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند
Canımın, cana, vüsalın can içində canıdırCanımın, cana, vüsalın can içində canıdır,Cana canü cana canü canü həm cananıdır.
Vəslində idim möhnəti-hicranı bilirdimVəslində idim möhnəti-hicranı bilirdim,Cənnətdə ikən atəşi-niyranı bilirdim.
Görən yoxÇoxlarının gözlərindən yayınarÇox hikmətli bu varlıqda görən yox.
Qəsidə 149بقد سرو رسائی بزلف غالیه گونیکی همیشه فراز و یکی همیشه نگون
Müləmmə 50مکانک فی الوری اعلی المکانو شأنک قد تفوق کل شان
Gözəlim, gül üzünə aşiq olanlar çoxdurGözəlim, gül üzünə aşiq olanlar çoxdur,Şəmtək atəşi-eşqində yananlar çoxdur.
Min könül qalacaqYaxamda xatirə səndən bir incə gül qalacaq,Gözümdəsə əbədi canlı bir şəkil qalacaq.
Rübai 53ای قبله اقلیم ولایت کویتمحراب بلند طاق دین ابرویت
Rübai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Söhrab və TahirəI**Sənin o tufanlı yolların üstə
Sirr sözüMəni gizli imtahana çəkirsən,lazımdımı açıq deyim hər sözü?
Qəzəl 780Canı biz qurtararıq bu bədənin qeydindən,Samanı çək kənara ta ki, üzə çıxsın dən.
Qəzəl 293Bilmirəm ki, könlüm düşüb nə dərdə, axıb, dırnağımı boyadı qanı,Dərdim azalmadı dırnaq qədər də ömrümün kədərlə keçdi hər anı.
Rübai 73تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟جانم ز غم تو در عنایی باشد؟
Qəzəl 374Mənləsən, ah, mənə, heyf, deyilsən mail,Olmusan dildə ikən dəri-dilimdən qafil.