Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مقررست و معین بحجت و برهانکه: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان
Qəzəl 124آنجا که وصف سرو گل اندام ما کنندجانها به جای جامه به بویش قبا کنند
Gözüm kur oldu hicrin giryeyi-bimüntəhasındanGözüm kur oldu hicrin giryeyi-bimüntəhasından,Ziyalansın, gəl, ey məh, xaki-payın tutiyasından,
AhəngVarlıqda hər şeyin öz ahəngi var,Nəğmə ahəngi var, söz ahəngi var.
Rübai 23از هجر تو ابر چشم باران ریز استبر جان و دلم غم تو آتش بیز است
Qəsidə 18تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد
Gəldi qəmdən gözəlim qurtara divanəsiniGəldi qəmdən gözəlim qurtara divanəsini,Gördü öz şəminə yandırdığı pərvanəsini.
Ey şanlı Ərkim!Əziz qardaşım Abbas Zamanova*Salam, ey qəhrəman, ey şanlı Ərkim!
Qəzəl 24بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحبنظر است
Qəzəl 1725به فکر چاره فتادن جگر گداختن استعلاج درد چو مردان به درد ساختن است
Rübai 244Ey edən könlümü qəmlərə məskən,Könlümün bağında qəm açdı süsən.
Qəzəl 241سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد
Qəzəl 98Cismim içrə təkcə bu yüz zəxmi-bidərman deyil,Mən kimi yüz dağı var, kölgəm də biəfğan deyil.
Bu cânuma haber kıldı nesîmümBu cânuma haber kıldı nesîmümKi yinile garâm oldı garîmüm
Qəzəl 536در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتنبا خیال تو حضوریست که نتوان گفتن
Qəzəl 128صور دمم تا همه بی جان شوندجان چو نماند سوی جانان شوند
Olmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalOlmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalRəşk qıllam ona kim, həsrəti-didar çəkər.
Bir qoca kişi var mənim evimdəMənə mənim kimi pərişan gərək,Bir qoca kişi var mənim evimdə,
Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Qəsidə 23چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند
Ey dil, unutma zülm eləyən məhliqaləriEy dil, unutma zülm eləyən məhliqaləri,Onlardır eşq əsiri edən binəvaləri.
Sinəmdə gəzdirirəmGörəydi kaş ki gözüm bir də şanlı Təbrizimi,Oğullu, qızlı qoçaq, adlı, sanlı Təbrizimi.
Qəzəl 36شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است
Qəzəl 1728حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است
Rübai 252Xaqani olmuşdur sözün Xaqanı,Doludur ləl ilə sözünün canı.
Qəzəl 250ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد
Qəzəl 102Vurğunluq mən heyranın rəftarından parladı,Eşq Fərhaddan bədən, məndən can tapdı.
Şundan berü ki câdû gözün çavın işitdümŞundan berü ki câdû gözün çavın işitdümEsrük yatıban oynamağı her dem iş itdüm
Qəzəl 541بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من
Qəzəl 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند