Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imiş,Gülə həm aşiqi-sərgəştə olan bülbül imiş.
Pərakəndə şeir 147اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است
Qitə 158تا به ارمن رسیدهام بر مناهل ارمن روان میافشانند
Qəsidə 10مستان خواب را خبری از وصال نیستدلمرده را سماع نباشد چو حال نیست
Bu, Leylinin Məcnun ətvarına təhsinidir və hüsni-e'tiqadına hüsni-yəqinidirLeyli dedi: "Ey vücudi-kamil,Qürbi-Həqə ismət ilə qabil!
Gözi cân esritmege hammâr imişGözi cân esritmege hammâr imişKaşı gönül yıhmağa mi'mâr imiş
Rübai 24مستدعیم از حضرت سلطان قدمیک جرعه شراب را که سرتابقدم
Ey əlləzi-yüvəsvis, taətlərin həbadırEy əlləzi-yüvəsvis, taətlərin həbadır,Əgri yolun zəlalət, çürük sözün xətadır.
Bixudi-zahirpərəst zahirimə bənd olubBixudi-zahirpərəst zahirimə bənd olub,Çıxmadı başı onun, heyf içimdən mənim;
Beşikdən eşiyəAləmə göz açdığı gün hər çocuqAğlayar, aləm gələ, ay-ay deyər.
Səni gördükdə dedim: – Xosrovi-xubandır buSəni gördükdə dedim: – Xosrovi-xubandır bu,Bu vəcahətlə, həqiqət, məhi-Kənandır bu.
Pərakəndə şeir 151مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت
Qitə 216من که خاقانیم نموداریمختصر دیدهام ز طالع خویش
Qəsidə 21میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز
Beşinci camın keyfiyyətiVer, Saqi, o Kövsər qarışan mey dolu camdanOl cam ki, behişt huriləri təşnədir ondan.
Oturup cem' içen yârânlardurOturup cem' içen yârânlardurKim bum bilür ise erenlerdür
Qəzəl 25هر صبحدم پیغام خود گویم به زاری باد راتا عرض حال دل کند آن سرو حوریزاد را
Gəlgil ki, qapdı şövqi-cəmalın qərarımıGəlgil ki, qapdı şövqi-cəmalın qərarımı,Zar eylədi fəraqi-rüxün laləzarımı.
Biz iki şairik, fələk, axırBiz iki şairik, fələk, axırBizi hər xasiyətdə tovəm qıl.
Dünyaya min il sonra gələnlərDünyaya min il sonra gələnlərMin möcüzə icad edəcəkdir.
Hər aşiqin ki möhnəti var, ağlar, ağlamaz?!Hər aşiqin ki möhnəti var, ağlar, ağlamaz?!Vəsli-nigara həsrəti var, ağlar, ağlamaz?!
Pərakəndə şeir 161ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوستطرز نگاه کردن چشم غزال ازوست
Qitə 225خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توستهندوئی را ترک عذرا دادی احسنت ای ملک
Qəsidə 25مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Bağə gir bülbülə ərzi-güli-rüxsar eyləBağə gir bülbülə ərzi-güli-rüxsar eylə,Yıq gülün irzini bülbül gözünə xar eylə.
Erenler meydânlarda cevlân iderErenler meydânlarda cevlân iderDüşmenün ili saru seyrân ider
Qitə 26هر چند جنس آب حیاتست خربزهبسیار بی بقا و ثباتست خربزه
Hüsnünə sübhanəkü kim ki, şəhid olmadıHüsnünə sübhanəhü kim ki, şəhid olmadı,Talevü bəxti anın bil ki, səid olmadı.
Dünyadə cəfasız bizə bir yar tapılmazDünyadə cəfasız bizə bir yar tapılmaz,Dildar tapılmaz.
Qar yağırQaranlıqda qar yağır,Qar yağır ağır-ağır.