Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما
Qəsidə 60به فلک تخته در ندوختهاندچشم خورشید بر ندوختهاند
Qəzəl 521ز داغ و درد تو بر جان و دل نشان دارمخیال روی تو در چشم در فشان دارم
Faş qıldın qəmim, ey dideyi-xunbar, mənimFaş qıldın qəmim, ey dideyi-xunbar, mənim!Eylədin mərdümə nəm olduğun izhar mənim.
Yüzün çü toğdı meclisde münevver kıldı etrâfıYüzün çü toğdı meclisde münevver kıldı etrâfıHacil kaldı cinân ehli degül ashâb-ı a'râfı
Qəzəl 768دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش مادامان دشت، دامن یارست پیش ما
Qəsidə 62می و مشک است که با صبح برآمیختهاندیا بهم زلف و لب یار درآمیختهاند
Qəzəl 522صنمی که مهر او را ز جهان گزیده دارمبه زرش کجا فروشم؟ که به جان خریده دارم
Səgridir cilvəyə ol sərv səməndin yenəməzSəgridir cilvəyə ol sərv səməndin yenəməz,Kim onu görsə fəğan etməyə kəndin yenəməz.
Yolunda cümle fidâdur velîk câna dirîğYolunda cümle fidâdur velîk câna dirîğTapundan ayrun içün bir nefes cihâna dirîğ
Qəzəl 792آمد خزان و تر نشد از می گلوی مارنگی درین بهار نیامد به روی ما
Qəsidə 86سر چه سنجد که هوش میبشودتن چه ارزد که توش میبشود
Qəzəl 523چشم جان بر اثرت میدارمگوش دل بر خبرت میدارم
Çöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqamÇöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqam,Açmağa Bəhreyni cəm’ olmuş sipahi-Rumü Şam.
Derd-i firâkı ben ne delîle beyân idemDerd-i firâkı ben ne delîle beyân idemOda yanar cihân bu sırı ger ayân idem
Qəzəl 806از زخم زبان نیست گزیر اهل رقم رابی چاک که دیده است گریبان قلم را؟
Qəsidə 99ای نهان داشتگان موی ز سر بگشاییدوز سر موی سر آغوش به زر بگشایید
Qəzəl 525گر چه در پای هوی و هوست میمیرمدسترس نیست که روزی سر زلفت گیرم
Ey müsəffa şişeyi-cövlaneyi-firuzəfamEy müsəffa şişeyi-cövlaneyi-firuzəfam,Mə’dəni-yaquti-səhba, gülbüni-gülbərgi-cam!
Âferîn şol kadd ü kâmet ki kıyâmet gözikürÂferîn şol kadd ü kâmet ki kıyâmet gözikürÂferîn hasta gözüne ki selâmet gözikür
Qəzəl 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را
Qəsidə 110هین که به میدان حسن رخش درافکند یاربیش بهاتر ز جان نعل بهایی بیار
Qəzəl 526مست آمدم امشب، که سر راه بگیرمیک بوسه به زور از لب آن ماه بگیرم
Yenə dəşt sərsəbzdir, fəsl xürrəmYenə dəşt sərsəbzdir, fəsl xürrəm,Cahan bitəkəllüf, təkəllüfdə aləm.
İlâhî şol dili ki yahdı ışk-ı yâr odınaİlâhî şol dili ki yahdı ışk-ı yâr odınaGerek ki yahmayasın dahi intîzâr odına
Qəzəl 891نکند باده شب، سوختگان را سیرابتشنه در خواب شود تشنه تر از خوردن آب
Qəsidə 204الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمدهدل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده
Qəzəl 527به غم خویش چنان شیفته کردی بازمکز خیال تو به خود نیز نمیپردازم
Sün’i-Həq kim, yox ikən aləmi etmiş peydaSün’i-Həq kim, yox ikən aləmi etmiş peyda,Ondan almış əsəri-nəzm nizamın əşya.
Seven seni gözün gibi bîmâr gerekdürSeven seni gözün gibi bîmâr gerekdürHem derdün ile cânına tîmâr gerekdür